تفسیر آیت صوم و بیان فرضیت روزه ماه رمضان
وانزل فی شانه القرآن یعنی فرستاده شد قرآن در شان ماه رمضان و آن اینست كه فرمود كتب علیكم الصیام قوله تعالـٰی هدی للناس وبینات من الهدی والفرقان یعنی قرآن هداست و راه راست مر آدمیان را باعجاز خود و آیات واضحات ازانچه راه راست یابند بسوی حق و فرق كنند میان حق و باطل بانچه در ویست از حكم و احكام فمن شهد منكم الشهر فلیصمه یعنی هر كس حاضر باشد یعنی مقیم باشد در ماه رمضان در شهری یا در خانه خود باشد پس بر وی فرض بود كه روزه دارد آن مقدار كه مقیم باشد تا اگر در خلال شهر مسافر شود رخصت افطار بود ویرا و این قول ابن عباس و اكثر مفسرانست و این روایت در تفسیر وسیط ست و بعضی گفته اند در فمن شهد منكم الشهر ای هلال الشهر فلیصمه برین تقدیر مفعول به بود كشهدت الجمعه ای صلـٰوتها و تكریر ومن كان منكم مریضا او علی سفر فعدة من ایام اخر از برای آنست كه و هم نسخ نباشد همچنانكه منسوخ ست قرین وی در تفسیر وسیط میگوید اعاده كرد تخیر مریض و مسافر و ترخیص ایشان را در افطار از برای آنكه خداوند تعالـٰی ذكر كرد در آیت اولـٰی تخیر مقیم و مسافر و مریض را و منسوخ گردانید در آیت دویم رخصت مقیم را چون فرمود فلیصمه قوله تعالـٰی یرید الله بكم الیسر ولا یرید بكم العسر یعنی میخواهد خداوند تعالـٰی بشما آسانی را و نمیخواهد بشما دشواری را یعنی نمی خواهد كه بر شما دشوار گرداند امور دین را از برای این مباح گردانید از برای مسافر و مریض فطر را