تفسیر آیت صوم و بیان فرضیت روزه ماه رمضان

قوله تعالـٰی ثم اتموالصیام الی اللیل یعنی پس ازان تمام گردانید روزه داشتن را تا بشب و این معنی دلالت میكند بر جواز نیت بروز در ادای صوم رمضان و بر جواز تاخیر غسل تا بدمیدن صبح و بر نفی وصال و بر وجوب كفارت بخوردن و آشامیدن و بر آنكه جنابت منافی صوم نیست ولا تباشروهن و انتم عاكفون فی المساجد یعنی مباشرت مكنید با زنان و حالانكه شما معتكف باشید در مسجدها بیان كرد كه جماع حلال ست در شبهای رمضان اما غیر معتكف را و در وی دلیل ست برانكه اعتكاف نمی باشد مگر در مسجد لیكن مخصوص نیست از برای اعتكاف مسجدی بدون مسجدی تلک حدود الله یعنی احكام كه درین آیت بیان كرده شده احكام خداوندست كه او را احد پدید و معین كرده فلا تقربواها نزدیک مشوید بدان بمخالفت و تغیر آن كذالک یبین الله اٰیاته للناس لعلهم یتقون همچنین بیان می كند خداوند تعالـٰی شرایع خود را از برای آدمیان تا ایشان پرهیزگاری كنند از حرام كردهای وی در تفاسیر معتمد چون مدارک و وسیط و غیر آن می آرد كه در ابتدای اسلام روزه عاشورا و سه روز از هر ماه فرض بود پس آن احكام منسوخ شد بصوم رمضان پیش از قتال بدر بدو ماه در صحیح بخاری می آرد بروایت عبدالله بن عمر رضی الله عنهما كه روز   عاشورا را اهل جاهلیت روزه میداشتند آیت صوم رمضان نازل شد رسول علیه السلام فرمود هر كس روزه دارد گو بدار و هر كس میخواهد كه افطار كند گو افطار كن الـٰهی بحرمت صایمان و قایمان صیام و قیام ما را قبول گردان بمنک و كرمک