در فضیلت صوم مطلق - برگرفته از ریاض الناصحین - ۱

از سفیان عینیه سوال كردند از قول الله تعالـٰی كه فرمود كل عمل ابن اٰدم له ان الصوم فانه لی یعنی همه اعمال فرزند آدم مر او راست الا روزه كه آن مراست سفیان گفت چون قیامت شود خداوند حساب بنده كند و ادا كند آنچه بر وی باشد از مظالم از سایر عمل وی تا باقی نماند مگر روزه وی پس خداوند خصمان را بدهد بفضل خود و بنده را بروزه وی در آرد ببهشت پس ای برادر روزه را لازم گیر و اگر نتوانی باری گاه گاهی نفس را خلاف كن بروزه داشتن و نظر كن كه روزه را چه فائدهاست تا بكی در بند وایه نفس باشی صدوبست اند هزار نقطه نبوت كه بخلایق فرستاده اند همه بخلاف نفس فرموده اند یک قدم بر  متابعت نفس و هوا ننهاده اند و همیشه كمر مخالفت نفس و هوا بر میان جان بستند حكایت نقل ست كه مالک دینار رحمة  الله علیه چهل سال در بصره بود هرگز خرما نخورد بعد از چهل سال آرزوی خرما در نفس وی پدید آمد و او منع میكرد و نمیداد شبی آوازه داد كه مالک خرما بخور و نفس را از بند بیرون آر مالک با نفس گفت اگر موافقت كنی با من یک هفته كه هیچ نخوری نه شب و نه روز ترا باین آرزو رسانم نفس موافقت كرد بعد ازان مالک خرما بخرید و بمسجدی شد تا خرما بخورد كودكی پدر خود را آواز داد كه ای پدر جهودی در مسجد شد بخرما خوردن