در اجابت دعوت و حكم آن - برگرفته از ریاض الناصحین - ۲

و امام اعظم رحمة الله علیه میگوید یكبار باین مبتلا شدم اما صبر كردم یعنی بدعوتی كه درانجا بدعت بود مبتلا شدم اما بدعت بر مائده نبوده است نظر كن كه درین روزگار در دعوتها و مهمانیهای بعضی از مردمان چه بدعتها و نامشروعها میرود مثل دعوت ختان و غیر آن كه سرایها را جامه میگیرند و دف و نی میزنند مسخرگان مسخرگی میكنند و طشت مینهند درود و سرود میگویند و زنان نامحرم بنظاره میروند و ازان فسادها حاصل میشود و خمر میخورند و گاوان بر جویها و تختها می بندند و بر سردست بدانجا می برند از برای رضای صاحب آن سور و تعظیم آن كار و رضای حق را میگذارند اینها همه از رسوم جاهلیت و هوا پرستی است و حالانكه هر كس به نیت تعظیم كاری یا تعظیم مخلوق گاو و گوسفند كشد كافر شود و آن حرام و مردار بود نتوان خوردن ای بسا مسلمان كه بچنان جای روند و كافر بیرون آیند نعوذ بالله پس بچنان مجلسها نباید رفت مگر از برای نهی منكر كه آنها همه باطل و نامشروع ست و مایه ضلالت و گمراهی است و با این همه آنرا كار خیر نام می نهند و كافر میشوند و خبر ندارند و اگر دران قصد احیای سنت دارند چرا در وقت استنجا و قص شارب این بی تربیتیهای خود را كه ترتیب نام نهاده اند بجای نمی آرند چون یک سنت این ست و یكی آن پس معلوم شد كه اینها همه از ناز پروردگی و هواپرستی است از چنان مجلسها پُر حذر باید بود و از چنان كارها دور و همچنین دعوت كه از برای میت دهند برسم و ناموس و  ریا و سمعت كه اگر ما چنین نكنیم مردمان گویند او از مرده خود حساب نداشت بدان دعوت رفتن و ازان دعوت خوردن مكروه است و در واقعات بخاری می آرد كه سیپاره دان خوانی از برای مرده مكروه است و مراد ازین روایت آن طعام ست كه بعد از خواندن سیپاره دان میدهند اما صدقه كه از برای میت كه از وجه حلال بدرویشان مستحق دهند پسندیده است و شرع بان واردست و تمامی سخن در باب دعوت در فرایض خمسه معیشت بیاید هم درین قسم انشاءالله تعالـٰی در فصل شرایط مهمانداری و ادب طعام خوردن الٰهی همه را از بدعت و ریا و سمعت و رسوم جاهلیت نگاهدار