مكتوب یازدهم (۱۱) - ۱
بشمشیر خان در تحریص بر مخالفت نفس اماره و تصحیح عقائد بر وفق آرای صائبه اهل سنت و جماعت و اتیان اركان خمسه اسلام و ترغیب بر سلوک طریقه صوفیه و مداحی طریقه علیه نقشبندیه.
الحمدالله رب العالمین والصلوات والسلام علی سید المرسلین وآله الطاهرین الله تعالی ذات با بركات را مشمول لطائف و عنایات خویش داشته بحلیه اتباع نبوی و سنن مصطفوی علی مصدرها صنوف الصلوات النامیات مزین و مجلی داراد بحرمة النبی الامّی وآله الامجاد اما بعد حقائق آگاه مولانا محمد حنیف اظهار مهربانی های شما نسبت بفقرا بسیار كرد و استدعای كتابتی كه متضمن نصائح باشد نمود اجابتاً للملتمس به كلمه چند نامربوط جرأت كرد مخدوما حق سبحانه آدمی را مهمل نیافریده است و بطور او نگذاشته تا هر چه داند بكند و موافق هوای نفس و خواهش طبیعت زندگانی نماید باوامر و نواهی او را مكلف ساخته است و بتكالیف گوناگون مخاطب گردانیده اینكس چاره ندارد به غیر ازانكه بمقتضای آن زندگانی نماید و هوای نفس و طبیعت را كه بر خلاف آن باشد بگذارد و اگر چنین نكند مورد سخط و غضب مولای حقیقی شود و مستحق عذاب و انواع عقوبات گردد خوشا وقت و حال آنانیكه كمر همت را در خدمت مولی چست بربسته اند و بجمیع همت در كسب مراضی او كشیده فطوبی لمن وفق لمرضات الله ویا حسرتا علی من فرط فی جنب الله فبشری للصالحین والابرار وویل للكافرین من النار سبق المفردون وهلك المسوفون دنیا محل زراعت است در وقتِ زراعت بعیش پرداختن و بلذات فانیه غیرمرضیه ساختن خود را از عیش أبد مرضی بازداشتن است عقل دوراندیش آنرا باور ندارد و لذات باقیه مرضیه را گذاشته فریفته لذات فانیه مبغوضه نگردد