مكتوب یازدهم (۱۱) - ۳
از كمال كرم بعد حولان حول و صرف مایحتاج الیه آنچه باقی ماند چهلم حصه ازان فرض كرده است عجب بی انصافی باشد كه در ادای آنهم تساهل نماید و بحیل بگذارند جان و مال همه ازوست تعالی اگر ایثار تمام مال بفقیر میفرمود و طلب جان مینمود متولهان بارگاه صمدیتش بی چین ابرو بشوق از هر چه تمامتر ایثار جان و مال می كردند و سعادت خود را دران می دانستند. شعر: ان قال لی مت مت سمعاً وطاعه ** وقلت لداعی الموت اهلاً ومرحباً **
خوش گفت بیت: گر بنقد جان توانستی خریدن وصل دوست ** طالبِ وصلِ تو بودی هر كه جانی داشتی **
و روزه ماه مبارك رمضان بذوق باید داشت و سعادت خود دران گرسنگی و تشنگی باید دید در حدیث است (كل عمل ابن آدم یضاعف الحسنة بعشر امثالها الی سبع مائة ضعف قال الله تعالی الا الصوم فانه لی وانا اجزی به یدع شهوته وطعامه من اجلی للصائم فرحتان فرحة عند فطره وفرحة عند لقاء ربه ولخلوف فم الصائم اطیب عند الله من ریح المسلك والصیام جُنّة فاذا كان یوم صوم احدكم فلا یرفث ولا یصخب فانْ سابّه احدٌ او قاتله فلیقل انی امرء صائم) متفق علیه و حج خانه كعبه بر تقدیر وجود شرائط آن باید كرد و از خانه بصاحب خانه تقرب باید جست و پی باید برد