مكتوب یازدهم (۱۱) - ۴

و فی الحدیث (تابعوا بین الحج والعمره فانهما ینقیان الفقرا والذنوب كما ینفی الكیر خبث الحدید والذهب والفضة ولیس للحجة المبرورة ثواب الا بلغ الجنة) و چون بنای مسلمانی بر پنج چیز است یكی شهادت ان لا اله الا الله وان محمداً رسول الله و چهار دیگر آنست كه مذكور شد پس اگر در یكی از این پنج چیز خلل رود در مسلمانی خلل رود چنانچه خانه كه بنای آن بر چهار دیوار و سقف است اگر یكی از پنج چیز نباشد خانه نا تمام و ویران ست بعد از تصحیح عقائد دینیه و اعمال صوریه سلوك طریقه صوفیه علیه قدس الله تعالی ارواحهم ناگزیر است تا معرفت حق جل وعلا بحصول پیوندد و نجات از هوای نفسانی صورت بندد بنده كه معرفت صاحب خود ندارد و نمی شناسد عجب است كه چون نوع زندگانی می نماید و بچه مانوس و مالوف ست خوش گفت. بیت: بچه مشغول كنم دیده و دل را كه مدام ** دل ترا می طلبد دیده ترا می جوید **در عالم مجاز نوكری كه بصاحب خود معرفت و راه سخن ندارد از اعتداد خارج است و از اعتبار ساقط و معرفت بطور این طائفه علیه بی فنای فی المعروف صورت نه بندد و تا وجود عارف در میان است ازین معرفت بی نصیب است. بیت: از تست حجابِ تو یقین است ** شرطِ همه ره روان همین است ** فنا و بقا امریست كه بوجدان صاحب آن تعلق دارد به بیان راست نیاید.

مصرع: لذتِ می نشناسی بخدا تا نه چشی**

پس بر عقلا و هوشمندان لازم است كه در حاصل كار و نقد روزگار خود تامل نمایند هر كه را این معرفت حاصل است فطوبی له وبشری آنچه مقصود از آفرینش او بود بجا آورد و بكمال انسانی رسد للمولوی قدس سره.