در صفت سمع و بصر حضرت الله تعالـی - ۲

و هم در كیمیا می آرد كه رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود چون روز قیامت شود حق تعالـی گروهی را از امت من پروبال آفریند تا به بهشت پرند فرشتگان گویند شما حساب و ترازو و صراط همه را دیدید ایشان گویند ازین همه هیچ یک ندیدیم گویند شما از امت كدام پیغامبراید گویند ما از امت محمد علیه السلام فرشتگان گویند عمل شما چه بود در دنیا كه این همه كرامت یافتید ایشان گویند ما را دو خصلت بود یكی آنكه در خلوت از خداوند خود شرم داشتیم كه معصیت كنیم دیگر آنكه راضی بودیم برزق اندک كه حق تعالـی مارا دادی ملایكه گویند چیست شما را این درجه در حدایق الحقایق می آرد كه حیا بر دو نوع ست حیای رب از كرم و حیای بنده از ندم و حیا از حق بمعنی منع ست قوله تعالـی ان الله لا یستحیی ان یضرب ای لا بمنع در بعضی اخبار آمده است كه خداوند تعالـی فرمود كه بنده من میخوانی مرا من شرم میدارم كه رد كنم دعای ترا و تو عاصی میشوی درمن پس شرم نمیداری ازمن و در بعضی كتب الهی آمده است كه بنده من شرم نمیداری از من كه روی از من میگردانی و روی بغیر من میاری نمیدانی این را كه وسیلت بندگان بسوی من ست و وسیلتی نیست بندگانرا بغیر من بس كجا میروی بنده من باب من مفتوح ست از برای تو و عطای من مبذول مر ترا و من اكرم الاكرمین و ارحم الراحمین ام بس نسزد ترا كه برگزینی بر من غیر را در زبور داودست علیه السلام كه بنده من روی از بندگی من مگردان كه مرا چون تو بسیارست اما ترا چون من جز من كسی دیگر نیست