در بیان آنكه حق تعالـی متكلم ست بكلام ازلی و آفریدگاری صفت اوست و همه چیز بخواست وی است - ۱

بدانكه كلام حق تعالـی صفتی ست ازلی قایم بذات وی و از جنس حروف و اصوات نیست یعنی آواز پذیر نیست و عزلی و سریانی نیست الا آنكه مخلوقات عبارت میكنند از وی بعبارات مختلفه خلاف مر معتزله را كه گویند كلام خداوند عین این عبارت ست و محدث و این خطا و غلط ست و حق و صدق آنست كه كلام خداوند مقرست بزبانهای قرا محفوظ ست در صدور حفظه مكتوب ست در مصاحف بر حقیقت و قرائت اصوات قاریانست و نغمات ایشان و حفظ صفت حافظ و محفوظ كلام خداوند تعالـی و قرائت ما مخلوق و كلام خداوند نامخلوق چنانكه در امالی میگوید شعر وماالقرآن مخلوق تعالـی# كلام الرب عن جنس المقال# هر كس قرآن را مخلوق گوید كافر گردد در تفسیر عتابی می آید كه بدرستیكه جبرئیل علیه السلام آواز شنید كه دال بود هر كلام حق و آنچه حق تعالـی خواسته بود و حق تعالـی با موسی سخن گفت قوله تعالـی وكلم الله موسی تكلیما از موسی علیه السلام سوال كردند كه تو چه دانستی كه حق تعالـی با تو سخن میگوید گفت سخن مخلوق از جوانب و جهات شنوند كلام او از غیر جهات و جوانب شنیدم دانستم كه سخن خداوند ست و وعده و وعید كه حق تعالـی ازان خبر داده همه حق ست و صدق و عمل و هر چه فرمود موجب ثواب ست و ترک آن موجب عقاب