ایمان آوردن بكتابهای خداوند تعالـی - ۱

پس ای قاری قرآن چنگ در قرآن زن و قرآن را بزرگ دار تا عزیز دو جهان گردی و از جمله فائزان و رستگاران باشی نظم فیا ایها القاری به متمسكا# مجلاله فی كل حال مبجلا# اما قاری قرآن باید كه در وقت تلاوت ادب نگاهدارد و در حمل مصحف شش ادب مرعی باید داشت اول آنكه با وضو باشد كه بر محدث بیک روایت مس و حمل هر دو حرام ست قوله تعالـی لا یمسه الا المطهرون دویم آنكه بدست راست گیرد و البته بی عذری بدست چپ نگیرد سیم آنكه در وقت تامل و ورق برگرداندن دست بر حاشیه نانبشته نهد چهارم آنكه بر كرسی نهد كه از زانوی وی بلندتر باشد پنجم آنكه چون شغلی در میان خواندن پیش آید تا منقضی شدن آن كار مصحف را كشاده نگذارد الا كه دفیتن او با هم گیرد دیگر چون با سر قرأت رود بكشاید ششم آنكه در میان قرآن سخن نگوید تا آن سوره یا آن آیت ختم نكند الا بضرورت تمام و دیده در سطور نیكو گمارد و چون بایت رحمت رسد توقف كند و از خدای تعالـی بدعا رحمت خواهد و چون بایت عذاب رسد پناه با خداوند تعالـی برد آنگاه با سرخواندن رود كه مصطفی صلی الله علیه وسلم چنین كرده است و قرآن شفای بیماریها و دوای دل فاسد شده است قوله تعالـی وننزل من القران ما هو شفاء ورحمة للمومنین