در بیان آنكه كفر و ایمان با یكدیگر جمع نمیشود -۳

و یا دل را از تصدیق كرده خالی داشته و یا یكبار یكباطل متفق علیه را تسلیم كرده و یا بباقی اعضا انكار و ردّ آن نكرده بدل و یا دل را از انكار و ردّ آن خالی داشته و یک بار یک دشنام و قذف و غیبت مر یک غلام محصن را یا مر كنیزک محصنه را گفتن روا داشته اگر چه خود هرگز نگفته و یا گفته و آنرا بد نداشته و یا دل از بد داشت آن خالی داشته یا یكبار یک دروغ یا یک غیبت بی اجازت شرع گفته و یا شنوده و آنرا بد نداشته و یا دل از بد داشت آن خالی داشته و یا گفتن آن روا داشته اگر چه خود هرگز نكرده و نگفته و یا یكبار ركعت نماز فرض نا كردن روا داشته یا بد نداشته یا یک بار مر یک غلام مكلف یا یک كنیزک مكلفه را بی عذری نماز ناكردن روا داشته اگرچه خود هرگز یک ركعت نماز نافله فوت نكرده یا یكبار یک طپانچه بر مسلمانی یا بر غلامی یا بر كنیزی یا بر كودكی بی اجازت شرع زدن روا داشته اگرچه خود هرگز نكرده و نزده و یا یكبار یک حبّه یا نیم لقمه از اموال مسلمانان بی اجازت شرع متصرف شدن روا داشته یا آنرا بد نداشته یا دل از بد داشت آن خالی داشته اگرچه خود هرگز متصرف نشده و یا یكبار یک نظر بشهوت بی اجازت شرع در روی عورت بیگانه و یا صبی كردن روا داشته یا دل از بد داشت آن خالی داشته اگرچه خود هرگز نكرده و ننگریسته و هم برین جمله از دنیا رفته شرعاً كافر رفته و هركه در شرع كافرست عندالله مومن نیست و این روایت در قاضی خانست و برو باشد لعنت خدای تعالـی و فرشتگان و همه آدمیان