در احكام حیض و نفاس - ۲

و هر وقت نماز وضو می سازد و فرض و نفل میگذارد و تباه می شود طهارت وی به بیرون رفتن وقت نماز اما آن دو دم كه صحیح ست یكی خون حیض ست بشرط آنكه پانزده شبانه روز یا زیادت پاكی دیده بود زیرا كه اقل طهر پانزده شبان روزست و اكثر ویرا   حدی نیست دویم خون كه بعد از ولادت فرزند آید تا چهل روز زیرا كه اكثر نفاس بقول علمای ما رحمهم الله چهل شبانه روزست و كمتر وی آن مقدار كه خون بیند اگر چه یک ساعت باشد اما حیض و نفاس را ده حكم ست و آن آنست كه زن حایض و نفسا نماز نكند و روزه ندارد و قرآن نخواند یک آیت تمام و دست بمصحف ننهد و بمسجد در نیاید و بر بام مسجد نرود و به كعبه طواف نكند و شوهر با وی صحبت ندارد وعدت وی سه حیض بود چون آزاد بود و دو حیض چون بنده بود و نماز را قضا نكند و روزه را قضا كند رد نافع میگوید عایشه رضی الله عنها گفت قضا نمیكردیم نماز را و قضا میكردیم روزه را سوال روزه را چرا قضاست بر حایض و نفسا و نماز را قضا نیست جواب در اصول فقه میگوید از برای آنكه در قضا كردن روزه حرج نیست ولیكن در قضا كردن نماز حرج ست زیرا كه در ماهی كه ده روز نماز قضا كند در سالی صدوبست روز بود و در شبان روزی بست ركعت نماز قضا كردن از فرض و وتر در سالی دو هزار چهار صد ركعت بود كه قضا باید كرد و این حرج بود