در احكام حیض و نفاس - ۴

ابوحفص [ابوحفص كبیر احمد بن حفص توفی سنة ۲۱۷ هـ.ق. [۸۳۲ م.] فی بخاری] بازگشت بشهر ری و آن كتابها یاد گرفت مدت شش سال دیگر پس بخانه خود بازگشت اهل بخارا تا لب آب پیش او باز آمدند و او را با عزاز تمام در شهر درآوردند آن شب بخانه خود نرفت او را گفتند چگونه بود كه بعد از بست و یک سال بخانه خود نرفتی جزو كاغذ بیرون آورد و در وی نگاه كرد و گفت در وی چنین نگاهداشته ام كه دوش آخرین شب بود از حیض عورت من بخانه نرفتم تا بامداد كه غسل كند بخانه روم علمای حقانی ربّانی و كسانی را كه غم مسلمانی بوده حد شرع را چنین نگاهداشته اند لاجرم ذكر خیر ایشان تا انقراض عالم باقی ماند و شایسته رحمت و رضوان گشتند الـهی ما بیچارگان را توفیق نگاهداشتن حد فرمانهای خود ارزانی دار.

قطعه مسلمانی مثالِ خانه دان# كه بنیادش بود بر چار اركان#

ازان اركان كزان دین را ثبات ست# نماز و روزه و حج و زكوة ست#