حكایت - فضیلت نماز بجماعت و وعید ترک جماعت كردن
در ترغیب الصلـوة می آرد كه امام ابویوسف القاضی رحمة الله تعالـی علیه در مجلس هارون الرشید بود شخصی بر دیگری دعوی كرد پیش امام و وزیر هارون گواهی داد امام ابویوسف رحمة الله تعالـی علیه گواهی وی نشنود خلیفه گفت چرا گواهی وی نمی شنوی گفت از برای آنكه شما او را روزی كاری فرمودید گفت من بنده شمایم اگر راست گفت گواهی بنده نتوان شنید و اگر دروغ گفت گواهی دروغ گوی مقبول نباشد خلیفه گفت اگر من گواهی دهم شنوی گفت نی گفت چرا گفت از برای آنكه تو نماز بجماعت نمیگذاری گفت من بمهمات مسلمانان مشغولم امام فرمود آنجا كه طاعت خالق بیاید طاعت مخلوق را راه نباشد خلیفه گفت راست میگوئی بفرمود تا در سرای وی مسجد ساختند و موذن و امام معیّن كردند و من بعد نماز بجماعت میگذار و سلف در خدمت حق چنین بوده اند و احتیاط چنین بجای آورده اند امروز ببین كه كار مردم بكجا رسیده است ای بسا جایها كه در آنجا از اسلام جز الف و سین و لام چیزی باقی نمانده یعنی اسم بلا مسمی و از حقیقت اسلام بجز نام و نشان نه بینی چنانكه رسول عیله السلام در حدیث صفت آخرالزمانیان كرده و در انجا فرموده لا یبقی من الاسلام الا اسمه یعنی باقی نماند در میان ایشان از اسلام مگر نامی و از قرآن مگر رسمی و این حدیث مشهورست و در كتب بسیار مسطورست راه واضح و روشن است اما سالكان كم اند رباعی
میدان دراز مرد میدانی نی#خلقان جهان چنانكه میدانی نی#
ظاهر شاهان باولیا میماند# در باطن شان بوی مسلمانی نی#