و در بعضی نسخ شافعیه چون شرح تنبیه و غیر آن مقدر بموی كرده است كه اگر كمتر از سه موی را مسح كند جایز نباشد و بقول امام مالک رحمة الله تعالـی علیه تمام سر را مسح كردن فریضه است و تمسک علمای ما رحمهم الله حدیث مغیره بن شعبه است رضی الله عنه كه گفت ان النبی صلی الله علیه وسلم اتی سباطة قوم فبال وتوضا ومسح علی ناصیة وخفیة یعنی رسول علیه السلام بخاک انداز قوم آمد پس بول كرد و وضو ساخت و مسح كشید بر پیش سر خود و بر دو موزه خود و این حدیث در هدایه فقه و در بسیاری از كتب فقهی است پس بفعل رسول علیه السلام معلوم شد كه ربع سر را مسح كردن فریضه باشد اما از چهار طرف سر هر طرف را كه مسح كند از عهده فرض بیرون آمده باشد اما موافق سنت آن است كه بر پیش سر مسح كند بنابر حدیث كه از پیش گذشت و مسح بر خود و عمامه و كلاه و مقنعه جایز نباشد نزد عامه علماء رحمهم الله

نیز بملا عبدالرزاق در حرمت سوال و اباحت آن عند الضرورة و احادیثی كه درین باب وارد شده. صلاح آثار ملا عبدالرزاق پرسیده بود كه مقرر است كه قوت شب ندارد او را سوال كردن حلال است، آیا این حكم از روی رخصت است و عزیمت ورای آنست یا نه. مخدوما این حكم از راه رخصت است و عزیمت در ترک سوال است، مهما امكن بسوال اقدام نه نمایند غایت امر در سوال هنگام شدت احتیاج اباحت است در رنگ اكل میتة و اكل لحم خنزیر كه در حالت كه در حالت مخمصه مباح است سوال متضمن سه چیز است كه هر كدام قبیح است: اول اظهار شكایت است از حق تعالی و بیان قصور نعمت اوست سبحانه از وی و این محرم است الا بضرورة كاكل المیتة، دوم اذلال نفس است لغیر الله تعالی و مومن را نمی رسد كه خود را ذلیل سازد بغیر از مولای خود الا بضرورة، سوم ایذای مسئول عنه است غالباً و ایذاً حرام است.