نصیحت و شرائط و آداب آن - ۱

بدانكه یكی از حقوق مسلمانان نصیحت كردن و نیک خواهی است چون طلب نصیحت كند كه رسول علیه السلام فرمود هر كس بپوشد و پنهان دارد علمی را كه بنزد او باشد روز قیامت لگامی از آتش دوزخ بر سر وی كنند و در صحیح بخاری بروایت ابن عمر رضی الله عنه می آید از رسول علیه السلام كه فرمود بلغوا منی ولوایة برسانید از من و اگر چه یک آیت باشد و رسول علیه السلام فرمود الدین النصیحة یعنی دینداری نیكخواهی است گفتند از برای كه یا رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود كه لله ولكتابه ولرسوله ولائمة المسلمین وعامتهم یعنی از برای خداوند و از برای كتاب وی و از برای رسول صلی الله علیه وسلم و از برای ائمه اسلام و عامه ایشان در انوارالمشارق می آرد كه سعد بن سعد از رسول صلی الله علیه وسلم روایت میكند كه فرمود لان یهدی الله بک رجلا واحدا خیرلک من ان تكون لک حمرالنعم در شرح لمعات می آرد كه لام لان یهدالله لام طوطیه قسم ست یعنی سوگند بخداوند كه اینک یک مرد بتو راه راست یابد یعنی از علم تو مستفید گردد بهتر بود مر ترا ازان كه همه شتران سرخ موی دنیا ترا باشد در جمع سفیان میگوید رسول علیه السلام این حدیث مر امیرالمومنین علی را فرمود كرم الله وجهه اما ناصح باید كه اول نفس خود را نصیحت كند و پند دهد اگر از وی قبول كند آنگاه بنصیحت دیگران مشغول گردد كه در خبرست كه حق تعالـی خطاب كرد بعیسی علیه السلام كه ای عیسی اول نفس خود را وعظ گوی اگر قبول كند آنگاه بندگان مرا وعظ گوی و الا شرمدار از من كه بندگان مرا بكاری فرمای و خود آنكار نكنی