اعتقاد اهل سنت - ۳
برعلاوه اینكه، از بین آنها اولیا و علمای تصوف نبرآمده و نرسیده است، به موجود بودن اینها نیز باور ندارند. دیده می شود كه، دوازده امام، امامان اهل سنت هستند. آنانیكه اهل بیت را دوست دارند و در راه دوازده امام هستند اهل سنت می باشند. برای عالِم اسلام بودن، یعنی به حیث عالِم اسلام قبول گردیدن، در این دو وظیفه رسول الله، به آن (به رسول خدا) وارث بودن لازم می باشد. یعنی، در هر دوی این علم نیز متخصص بودن لازم می باشد. اینک عبدالغنی نابلوسی كه یكی از این علمای بزرگ می باشد، در صفحه ۲۳۳ كتاب خود به نام (حدیقة النَّدیّة) و صفحات بعدی این كتاب و نیز در صفحه ۶۴۹، احادیث شریفی را كه نشاندهنده احكام معنوی قرآن كریم می باشد خبر می دهد، و می نویسد كه، باور نداشتن به این، نشانه جهالت و بی نصیبی می باشد.]
وظیفه سوم، یعنی اجراء گردانیدن كار احكام دینیه با توسط قدرت، سطوت و سلطنت، به پادشاهان و سلطانها، یعنی به حكومت ها داده شد. به قسمتهای طبقه اول (مذهب)، به قسمتهای طبقه دوم (طریقت)، به سومی نیز (قانون) گفته شد. به مذهب هایی كه ایمان را بیان میدارد (مذهب در اعتقاد) گفته می شود. پیغمبر ما "صلی الله علیه وسلم" چنین بیان فرموده بودند كه مذاهب اعتقاد به هفتاد و سه عدد جدا خواهد شد و از بین آنها تنها یكی صحیح و در راه مستقیم بوده دیگرانش فاسد خواهد بود. آنگونه نیز تحقق یافت. به فرقه ای كه در راه صحیح و مستقیم بودن آن بشارت داده شده است، مذهب (اهل سنت والجماعت) گفته می شود. به هفتاد و دو فرقه ای كه فاسد بودنشان خبر داده شد، (فرقه های بدعت)، یعنی فرقه های منحرف و گمراه گویند. هیچ یک از اینها كافر نمی باشند. به همه شان مسلمان گفته می شود. اما كسی كه بگوید كه از یكی از این هفتاد و دو فرقه پیروی می كند، اگر به یكی از احكام و معلوماتی هم كه در قرآن كریم ویا در احادیث شریف بطور واضح بیان گردیده و در بین مسلمانان انتشار یافته باشد ایمان نكند، كافر می شود. اكنون، افراد زیادی هستند كه به نام مسلمان یاد می شوند، اما از مذهب (اهل سنت) بیرون شده، گمراه ویا كافر گشته اند.) نوشته حضرت عبدالحكیم افندی در اینجا پایان یافت. او در سال (۱۲۸۱ ه.ق.) در ناحیه باش قلعه تابع به ولایت وان (تركیه) تولد و در سال ۱۳۶۲ ه.ق. [۱۹۴۳ م.] در انقره وفات یافت. در ناحیه باغلوم تابع به ولایت انقره مدفون می باشد.