مكتوب بیست و دوم - ۱
بملا محمد حنیف در تحریص بر احیای سنت و اماتت بدعت و ترغیب بر متابعت و محبت سید المرسلین علیه وعلی آله الصلوة والسلام و جواب كتابت وی كه مشتمل بر احوال او و یاران او بود.
بسم الله الرحمن الرحیم. حامداً لله ومصلیاً علی رسوله الكریم اما بعد، مجاری الامور مشكورة المسئول من الله سبحانه عافیتكم واستقامتكم علی جادة الشریعة العلیة والسنة السنیة المصطفویة علی مصدرها الصلوة والسلام والتحیة. مخدوما هنگام قرب قیامت است و وقت ترا كم ظلمات عالمی در گرداب این ظلمات فرو رفته و می روند جوانمردی باید كه درین طور زمان احیای سنتی فرماید و اماتت بدعتی نماید بی انوار سنن نبوی راه راست یافتن بسی محال است و بی التزام اطوار نبوت نجات جستن محض خیال، سلوک طریقه صوفیه و وصول بمحبت ذاتیه بی اتباع حبیب رب العالمین صورت ندارد كریمه (قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللهَ فَاتَّبِعُونی یُحْبِبْكُمُ اللهُ...* آل عمران:۳۱) شاهد صدق است درین باب سعادت خود را دران باید دید كه در امری از امور تشبّه بان سرور دین و دنیا نموده آید علیه وعلی اله الصلوة والسلام چه در عادات و چه در عبادات و چه در معاملات در عالم مجاز شخصی كه بمحبوب كسی تشبّه پیدا می كند در نظر محب چه بلا محبوب و زیبا می درآید و مرغوب و رعنا می نماید و همچنین دوست داران محبوب نزد محب محبوب و عزیز اند و مبغضان او مبغوض و مغضوب پس كمالات صوری و معنوی مربوط بمحبت اوست علیه وعلی آله الصلوة والسلام و متزّن بمیزان آن لهذا افضل طاعات موالات اولیا و معادات اعدا آمد چه این معنی ناشی از فرطِ محبت است چه در دوستی دوست داران دوست و دشمنی دشمنان او این كس بی اختیار است و درین باب جنون دارد (لن یومن احدكم حتی یقال انه مجنون) هر كه چنین نبود از محبت بی نصیب است ع «تولّی بی تبرّی نیست ممكن» را این جا كار باید فرمود.