مكتوب بیست و دوم - ۳

مانا كه مرادِ شما آنست كه نسبتِ خاص آنحضرت و نسبت آن بزرگ كه بان حضرت رسیده است، پس برین تقدیر هر دو نسبت حضرت ایشان ما باشد. و نیز نوشته بودند كه یاران و خویشان تكلیف خانهای خود كردند آن حلاوت و التذاذ نماند در حضور هم شما اظهار این معنی می كردید و می پرسیدید كه درین باب چه باید كرد. مخدوما اجابت دعوت خود سنت است باتیان سنت فتور در حلاوت چگونه رود لیكن آنرا شرائط است كه كتب شرعیه مبین است مثل آنكه طعام بریا و سمعه نبود از وجه حلال باشد و در مجلس لهو و لعب نبود و دعوت عام نباشد و مانند آن اگر دعوت مستجمع همه شرائط بود و به نیت اقامت سنت اجابت واقع شود و خوردن طعام و خصوصیت منظور نبود امید است كه در نسبت باطن فتور نه آرد  در روایت آمده است ویخضر الولیمة بنیة اقامة السنة دون اكل الطعام و عن سفیان الثوری [سفیان ثوری توفی سنه ۱۶۱هـ.ق. (۷۷۸م.) فی بغداد]: من دعا احداً الی طعام بغیر نیة كتبت علیه خطیئة فان اجابة كتبت علیه خطیئتان و اگر یكی از شرائط مفقود بود اجابت آن مسنون نیست چه در كار كه در ارتكاب آن در حلاوت باطن خلل نمایند. نوشته بودند كه یاران آنجای از نسبتی كه درین سفر عنایت كرده بودند بهره یافتند چه عجب وللارض من كاس الكرام نصیب. و آنچه شیخ عوض درباره این دور از كار وقائع مبشره دیده و از آنسرور علیه وعلی آله الصلوة والسلام و از مشائخ دیگر عنایتها و التفاتها دیده و شنیده كه در كتابت ملا تیمور و كتابت ملا میر نوروز مندرج بود امیدوار گشته و شكر خداوندی جل شانه بجا آورده و آنچه از احوال جوان احدی و جوان دیگر نوشته بودند اصیل و عالی ست اللهم اكثر اخواننا فی الدین. از ارتحال فرزند جگر گوشه نوشته بودند (...اِنَّا للهِ وَاِنَّا اِلَیْهِ رَاجِعُونَ*البقره:۱۵۶) حق سبحانه نعم البدل عنایت كند و صبر و رضا بقضا بدهد فانما المحروم من حرم الثواب.