در بیان هشتاد حق كه پدر و مادر را بر فرزند میباشد - ۳

قوله علیه السلام جبلت القلوب علی حب من احسن الیهما سیم بشادی ایشان شاد شود چهارم بغم ایشان غم خورد و بدرد ایشان دردمند باشد پنجم از بسیار گفتن ایشان بستوه شود ششم بجفای ایشان بر ایشان خشم نگیرد بلكه خوشنود باشد هفتم هر چند حق گذار بود از آزار ایشان ترسان باشد هشتم آنكه نیت دارد كه هرگز ایشان را نیازارد هر چند فرتوت و رنج نمای شده باشد نهم بدل درازی زندگانی ایشان خواهد هر چند از ایشان رنج بیند كه ایشان هر چند رنج دیده اند از وی زندگانی وی خواستند اما آن ده كه بمال ست اول آنست كه ایشان را جامه كند پیش از جامه خویش دویم آنكه ایشان را طعام دهد به از طعام خویش سیم آنكه چون با ایشان طعام خورد نیكوتر ایشان را دهد حكایت حنان بن عطیه با مادر بمیوه خوردن ننشستی گفتی نباید چشم وی بر چیزی افتد و آن من بردارم و ندانم و آزار آید ویرا چهارم آرزوی ایشان معلوم كند و بسازد كه ایشان با وی همچنین كرده اند پنجم در وایهای ایشان سعی كند و همه را آراسته دارد ششم مال دهد ایشان را كه شاید ایشان را حاجتی بود كه نتوانند ظاهر كردن تا بدان حاجت خود صرف كنند هفتم دست ایشان كشاده كند در مال خود و گوید هر وقت كه بباید فدای شماست كه بود كه مرادی نو شود ایشان را و حشمت و شرم آید مر ایشان را از گفتن وی ظاهر كند تا حشمت برخیزد هشتم گاه گاه تكلف كند و دعوت سازد چه بود كه دل ایشان خواهد آنرا نهم دوستان ایشانرا دوست دارد و دعوت كند تا بروی ایشان سرخ روی بود دهم چون بیمار شوند صدقها كند مر طلب شفای ایشان را چه ایشان در وی چنین كرده اند