و بر پای ایستاده آب نیاشامد و پهلو بر زمین آب نخورد و نخست دهان بشوید و آنچه بخلال یا بانگشت بیرون آید بیندازد و آنچه بزبان آید فرو برد پس ادب را در همه حال مرعی باید داشت كه بركت ادب از بركت خدمت زیادت ست زیرا كه بخدمت بنده بنعمت رسد و بادب بنده بقرب رسد و در سایر عادات از نشستن و خاستن و غیر آن حد فرمان نگاه باید داشت و جمله را برین قیاس باید كرد زیرا كه یک ذره در عالم نجنبد و آرام نگیرد اما كه حق تعالی می بیند و میداند چون این معنی بدانستی پیوسته بادب باش در حضرت خداوند خویش و جهد كن تا ترا نه بیند الا مشغول بدانچه فرموده و دور از آنچه نهی كرده و نتوانی بدین صفت بودن الا كه اوقات خویش را ازان هنگام كه بیدار شوی تا آنگاه كه در خواب شوی جمله نگاه داری و هیچوقت ازان بغفلت نگذاری الهی دلهای خفته ما را از خواب غفلت بیدار گردان.

بسیط جهان سفره عام اوست# چه دشمن برین خوان نعما چه دوست#

 چنان پهن خوان كرم گسترد# كه سیمرغ در قاف قسمت خورد#