در ایمان آوردن به پیغامبران - ۱

بدانكه حضرت حق تعالـٰی را پیغامبرانست كه ایشانرا به بندگان خود فرستاده اول ایشان آدم ست و آخر ایشان محمد رسول الله صلی الله علیه وسلم وعلیهم اجمعین بدانی و اعتقاد كنی كه ایشان بندگان خداونداند كه ایشان را حق بخلق فرستاده و ایشان امینان خداونداند و هر حكم و فرمان كه از الله تعالـٰی به بندگان رسانیده اند همه حق و صدق بوده هیچكس از عند خود نگفتند آنچه بخلایق رسانیدند از احكام و نبود آن جز بوحی آسمانی و پیغام حق كه از حق تعالـٰی بدیشان رسیده و ایشان بر سبیل امانت و راستی بامتان خود رسانیدند و دران زیادت و نقصان نكردند و ایشان قبل از ظهور نبوت از كبایر پاک بوده اند كه از ایشان از كبایر هیچ در وجود نیامده است و بعد از ظهور پیغامبری از كبایر و صغایر معصوم بوده اند اگر ترک افضلی یا فعل فاضلی از ایشان در وجود آمده كه آنرا ذلت میگویند حق تعالـٰی ایشان را دران بگذاشته و حالی آگاه كرده تا ازان باز آمده اند در منوّر میگوید كه رسل آنها اند كه حق تعالـٰی وحی فرستاد بدیشان بجبرئیل علیه السلام و نبی آنها اند كه وحی فرستاد بایشان بملک دیگر یا ایشانرا بخواب نمودند یا الهام ربانی بایشان رسید و جن و انس غیر معصوم اند الا رسل كه ایشان از صغایر و كبایر معصوم اند اما انبیا از كبایر معصوم اند اما از صغایر میشاید كه آمده باشد تا ضعیف نباشد شفاعت ایشان لان من لم یتبل لا یرق علی المبتلی و معتزله میگویند انبیا همچون رسل معصوم اند از كل صغایر و كبایر زیرا كه ایشان شفاعت را حق نمی بینند و هر پیغامبر همچنانكه در حال حیوة پیغامبر بوده ابدالاباد همچنان پیغامبرست عزل هیچ پیغامبر از پیغامبری جایز نیست و جایز نشمری