در شَرَهْ ثلثه - ۱
یعنی شَرَهْ [شَرَهْ بمعنئ حرص و میل شدید است] غضب و شَرَهْ طعام و شَرَهْ جماع در صحیحین می آید بروایت ابوهریره رضی الله عنه از رسول علیه السلام كه فرمود لیس الشدید بالصرعة انما الشدید الذی یملك نفسه عند الغضب یعنی پهلوانی به كشتی گرفتن نیست و مرد سخت قوت آن نیست كه كسی را بیندازد بلكه مرد مردانه كسی است كه در حال غضب خود را نگاه تواند داشت از خشم راندن ناجایگاه كه مرد در حال غضب در دست شیطان چنان اسیرست كه گوئی در زخم چوگان كه خطر آن بود كه او را در معصیت بلكه در كفر اندازد و او را خبر نبود در صحیح بخاری می آرد بروایت ابوهریره رضی الله عنه كه مردی بنزدیک رسول علیه السلام آمد و گفت یا رسول الله اوصینی یعنی وصیت كن مرا كه چون آن كار بكنم رستگاری یابم رسول علیه السلام فرمود لا تغضب در غضب مشو فرد مراراً فقال لا تغضب یعنی آن مرد بارها گفت یا رسول الله صلی الله علیه وسلم مرا وصیت كن رسول علیه السلام همین میفرمود كه لا تغضب و در حدیث دیگر فرمود من كظم غیظا وهو یقدر علی انقاذه ملا الله قلبه امنا وایمانا یعنی هر كس فرو خورد خشمی را و حالانكه قادر باشد بر راندن آن خشم خدواند تعالٰی دل او را بر امن ایمان گرداند اما شَرَهْ طعام در صحیحین می آید بروایت جابر و ابن عمر رضی الله عنهم از رسول علیه السلام كه المومن یاكل فی معی واحد والكافر یاكل فی سبعة امعاء یعنی مومن در یک روده طعام میخورد و كافر در هفت روده