در مسایل فروع - در مسایلی كه تعلق بامامت و نماز دارد - ۲
مسئله دو كس نماز میگذارند بجماعت شک افتاد كه امام كدام ست حكم این نماز چه باشد اگر یكی مقدم ست و یكی موخر امام مقدم باشد و اگر برابر یكدیگر باشند امام آن بود كه بر دست چپ باشد و اگر این شک بعد از فراغ نماز افتاد هر دو میگویند ما متقدی بودیم هر دو نماز را اعاده كنند و اگر در نماز چهار گانی در قعده اول شک افتاد اگر هر دو مسافر اند نماز هر دو روا بود كه بعد از تمامی نماز افتاد و اگر هر دو مقیم اند نماز اعاده كنند و اگر یكی مقیم و یكی مسافرست نماز هر دو روا بود مسئله در فتاوائ دیناری میگوید نماز در سرایها و مدرسها كه میگذارند چنانكه امام در صفه بایستد و بعضی از قوم در صفه و بعضی در میان بایستند نماز آنها كه در میان سرای بایستند درست نبود از برائ اختلاف مكان اما در قنیه میگوید اگر در سرائ یا در مدرسه را در بندند نماز همه روا بود مسئله در فتاوای واقعات صدر الشهید می آرد كه قومی در سرائ جمع شدند و دران سرای اجرست و مستاجر و مردی میخواهد كه امامت كند مر آن قوم را باذن مستاجر امامت كند زیرا كه تصرف مر او راست و سرای را اضافت بوی میكنند مسئله در خزانة الفقه میگوید امام نماز گذارد با قوم بعد ازان دانست كه نماز بغیر طهارت گذارده واجب بود بر وی اعاده نماز با طهارت و بر قوم واجب نبود اعاده نماز چون ندانند و بر امام واجب نیاید كه قوم را اعلام كند كه بی وضو بوده كه نماز كرده و آثم نشود بترک اعلام