روزن دل در بیداری نیز بعالم ملكوت گشاده گردد - ۱

گمان مبر كه روزن دل بملكوت بی خواب و بی مرگ گشاده نگردد، كه این چنین نیست! بلكه اگر در بیداری كسی خویشتن را ریاضت كند، و دل را از دست غضب و شهوت و اخلاق بد، و بایست این جهان [در خور و لایق این جهان] بیرون كند، و جای خالی بنشیند، و چشم فراز كند، و حواس را معطل كند، و دلرا با عالم ملكوت مناسبت دهد، بدانكه الله الله بردوام میگوید- بدل نه بزبان- تا چنان شودكه از خویشتن بی خبر شود، و از همه عالم بی خبر شود، و از هیچ خبر ندارد مگر از خدای عزوجل، چون چنین شود، اگرچه بیدار بود، آن روزن گشاده شود، و آنچه در خواب بینند دیگران، وی در بیداری بیند، و ارواح فرشتگان در صورتها نیكو ویرا پدیدار آید، و پیمبرانرا دیدن گیرد، و از ایشان فایده ها یابد و مددها گیرد، و ملكوت زمین و آسمان بوی نمایند.

و كسی را كه این راه گشاده شود، كاری عظیم بیند كه در حد وصف نیاید. و آنكه رسول علیه السلام گفت «زویت لی الارض فاریت مشارقها و مغاربها» [پیچیده و طومار شد برای من زمین، پس نشان داد بمن مشرقها و مغربهای آن را] و آنكه حق تعالی گفت: «وكذلک نری ابراهیم ملكوت السموات والارض ولیكون من الموقنین» [و همچنین مینمائیم بابراهیم ملكوت آسمانها و زمین را برای آنكه باشد از یقین كنندگان] هم درین حال بودست.