در فتاوی حجت آورده است كه اگر امام نیت امامت مردان نكند روا باشد در مختصر قدوری میگوید كه مقتدی نیت كند كه كدام نماز میگذارد و نیت اقتدا بامام نیز ولیكن نیت كعبه به وقت حاجت نبود در محیط میگوید اگر نداند كه وقت نماز بیرون رفته یا نی و فرض نماز پیشین امروز مثلا نیت كند یا نیت آخرین نماز پیشین كند جایز باشد و در منیة المصلی و در ترغیب الصلـٰوة نیز می آرد كه اگر در وقت نماز پیشین بشک باشد و نیت ادا كرد حالانكه وقت نماز بیرون رفته بود جایز باشد نماز وی به نیت ادا زیرا كه قضا از ادا و ادا از قضا نیابت دارد در یک روایت و در روایت دیگر گفته كه اگر قضا نیت كرد و ادا پدید آمد جایز باشد زیرا كه لفظ قضاست و مراد از وی او قوله تعالـٰی فاذا قضیتم الصلـٰوة ای ادیت الصلـٰوة اما اگر ادا نیت كرد و قضا پدید آمد جایز نباشد و صحیح اینست و قول دیگر آنست كه ادا از قضا و قضا از ادا نیابت ندارد در اجناس آورده كه شخصی از منزل خود بیرون آمد به نیت نماز بجماعت چون منتهی شد بسوی امام و تكبیر گفت و حاضر نشد او را نیت دران ساعت اگر بحالی باشد كه اگر از وی سوال كنند كه كدام نماز میگذارد اگر ممكن ست بی تامّل جواب تواند گفت جایز بود نماز وی والا نی.

برای تصحیح خطاهاییكه در تعیین جهت قبله به نظر می خورد، نظر به ساعت تركیه، در ۲۸ ماه می (مه) و ۱۶ ماه جولای (ژولای) بنام «روز جهانی قبله» تجلیل میگردد. خورشید در یک سال دو بار در ۲۸ ماه می (مه) در ساعت ۱۸:۱۲ و در ۱۶ ماه جولای (ژولای) در ساعت ۲۶:۱۲ (مطابق به ساعت تركیه) كاملاً در بالای قبله شریف قرار میگیرد. در این دو وقت، در هر كدام جای دنیا، كسیكه به طرف خورشید متمایل شود، در عین حال رویشان بطرف كعبه شریف (قبله) متمایل شده است. به اینصورت می توان جهت قبله یک محل را بطور صحیح و براحتی تعیین نمود.