محمد علیه السلام بالاترین پیامبران و رحمة للعالمین است. هجده هزار عالم از خوان نعمت و رحمت او بهره میگیرند. پیغمبران دیگر هر یک به مملكتی و به طایفهء از بنی آدم ارسال شده بودند. رسول اكرم صلی الله تعالی علیه وسلم پیغمبر به تمام عالمین، بر همه مخلوقات جاندار و بیجان میباشد. خدای تعالی او را مانند سایر انبیا بنام نامی خود خطاب نفرمود. بلكه "ای رسول من"، "ای پیامبر من" گفته، تلطیف فرمود. هر معجزه و فضیلت و كرامتی كه بیكی از انبیا داده شده باشند، مانند او را بان سرور احسان فرموده اند. به آن سرور آنقدر معجزه و فضل و كمال داده اند كه به هیچ كدام از پیامبران نداده اند. شق شدن قمر باشارت انگشت شان، تسبیح كردن سنگ كه بدست گرفت، سلام دادن درختان با ندای " یا رسول الله" ، گریه هیزم خشک به نام حنانه، وقتی رسول الله از برش دور شدند، جوشش آب صاف از میان انگشتان مباركش، در قیامت داده شدن مقامات (مقام محمود)، (شفاعت كبری)، (حوض كوثر)، (وسیله) و (فضیله)، دیدار جمال الهی قبل از دخول به جنت و با فضیلت و شرافت های بی پایان از تمام پیامبران دیگر بالاتر گردانیده اند. دینش بهترین ادیان و شریعتش ناسخ شرایع میباشد. امتش نكوترین امم است. اولیای امت او را بر جمیع اولیای امم دیگر شرف است.

پس بسیار گردانید درین ماه چهار خصلت را دو خصلت كه بآن راضی گردانید پروردگار خود را و دو خصلت كه بی نیاز نیستید شما ازان اما آن دو خصلت كه رضای حق طلبید بآن كلمه شهادت گفتن ست و آمرزش خواستن از حضرت وی و اما آن دو خصلت كه ازان بی نیاز نیستید آنست كه بهشت طلبید از پروردگار خود و پناه جوئید بوی از دوزخ و هر كس آبی دهد روزه داری را حق تعالـٰی سیراب گرداند آن بنده را از حوض من كه تشنه نگردد تا آن زمان كه ببهشت درآید