در فضیلت شهر رمضان و بیان مزد و ثواب روزه داران در وی - ۳
در كتاب الثواب ابوالشیخ بن حَیان و در كتاب بیهقی و در ترغیب حافظ عبدالعظیم می آید این حدیث بروایت شاه مفسران عبدالله عباس رضی الله عنهما از رسول صلی الله علیه وسلم كه فرمود بدرستیكه بهشت را آراسته میگرداند از سال بسال از برای درآمدن ماه رمضان چون شب اول رمضان شود بادی از زیر عرش الهٰی وزان گردد كه آن باد را مثیره گویند برگهای درختان بهشت را بر یكدیگر زدن گیرد و حلقهای در بهشت را در حركت آرد آوازی شنوند ازانكه هرگز شنوندگان مثل آن آواز خوش نشنوده باشند حوران بهشت بر غرفها برآیند و در میان كنگرها بایستند پس منادی میكنند كه هیچ طالبی هست كه ما را از خداوند بخواهد پس حوران گویند یا رضوان این چه شب ست رضوان بهشت بلبیک جواب گویند و گویند امشب شب اول ماه رمضان ست كه حق تعالـٰی بكشاده است درهای بهشت را بر روزه داران امت محمد صلی الله علیه وسلم حق تعالـٰی فرماید كه ای رضوان درهای بهشت را بكشای و ای مالک درهای دوزخ دربند بر روزه داران امت محمد صلی الله علیه وسلم و یا جبریل علیه السلام فرود آی بزمین و شیاطین را دربند كن و غل كن ایشانرا با غلال در دریاها تا تباه نگردانند بر امت حبیب من روزه ایشان را پس حق تعالـٰی بفرماید تا در هر شب از شبهای ماه رمضان منادی ندا می كند كه هیچ سوال كننده هست كه در خواهد تا عطا دهم او را و هیچ آمرزش خواهنده هست تا او را بیامرزم و هیچ توبه كننده هست تا بدهم مطلوب وی كیست قرض دهد توانگری را كه نیابند او را فقر و كیست كه قرض دهد وفا كننده را كه دهنده حقوق ست و از ظلم منزه است