در فضیلت شهر رمضان و بیان مزد و ثواب روزه داران در وی - ۵
كه نشنوند پس فرشتگان گویند ای امت محمد صلی الله علیه وسلم بیرون آئید بسوی عطای پروردگار كریم تا عطا دهد مر شما را مزد بزرگ و عفو كند از شما گناه بزرگ چون بمصلای عید حاضر شوند حق تعالـٰی خطاب كند كه ای فرشتگان چیست جزای اجیر وقتی كه تمام كند كار خود را ملائكه گویند ای بزرگ خداوند ما و ای پروردگار ما جزای وی آنكه تمام دهند مزد ویرا فرمان شود كه ای فرشتگان بدرستیكه من كه خداوندم شما را گواه میگیرم گواه باشید كه گردانیدم ثواب ایشان از روزه در نماز ماه رمضان رضای خود و مغفرت خود را پس فرمان شود ای بندگان من بخواهید از من بعزت و جلال من كه نخواهید امروز از من چیزیرا در جمیع عمر خود از برای آخرت خود الاّ آنكه عطا دهم شما را و نخواهید از برای دنیای خود مگر آنكه نظر كنم از برای شما یعنی روا كنم حاجت شما را سوگند بعزت من كه بپوشم بر شما گناهان شما را و پرده ستاری در پیش گناهان شما در آرم مادام كه امید میدارید از من سوگند بعزت من كه شما را رسوا نگردانم در میان اصحاب حدود باز گردید آمرزیده و گناهان عفو كرده شده بدرستیكه شما را از خود راضی گردانم و من از شما راضی گشتم پس فرح نمایند ملائكه و بشارت دهند مر یكدیگر را بانچه عطا دهد خداوند این امت را وقتی كه افطار كنند از ماه رمضان یعنی چون عید كنند خوشا حال امت محمد صلی الله علیه وسلم كه این همه لطف و كرم از پروردگار ایشان درباره ایشان ست قطعه چون زخوان وصل روزه بشكنم# عید باشد روزگارم روز و شب# تا بسالی نیستم موقوف عید# با مهِ نو عید دارم روز و شب# این خود فضیلت ماه رمضان بود