و معنی وی آنستكه روی ظاهر از همه جهة بگرداند و یک جهت شود، و سِرّ وی آنستكه روی دل از هر چه در دو عالمست بگرداند و بحق تعالی مشغول گرداند، تا یک صفت شود. و چنانكه قبله ظاهر یكی است، قبله دل هم یكی است و آن حق تعالی است، و چون دل در وادی اندیشها روان باشد؟ همچنان باشد كه روی ظاهر از جوانب گردان بود: و چنانكه این صورت نماز نبود، این حقیقت نماز نبود، و برای این گفت رسول – صلی الله علیه وسلم – كه: «هركه در نماز ایستد، و هوا و روی و دل وی با حق تعالی باشد، از نماز باز گردد چنانكه گویی از مادر زاده است یعنی پاک از همه گناهان». و بحقیقت بدانكه، چنانكه روی ظاهر از قبله برگردانیدن صورت نماز را باطل كند، روی دل از حق گردانیدن و اندیشهای دیگر بردن حقیقت روح نماز را باطل كند: چه ظاهر غلاف باطن است، و كار همه آن دارد كه در غلافست، و غلاف را بس قدری نیست.

رسول الله "صلی الله علیه وسلم" از بسترشان بیدار گردانیده شده با بدن، در شب، از مكه تا به مسجد الاقصی و از آنجا تا به آسمان و بعد از آسمان هفتم تا جاییكه خواست خدا بود برده شد. معراج را باید اینگونه قبول كرد. از مكه مكرمه تا به (سدرة المنتهی) همراه با جبرائیل علیه السلام رفت. (سدرة المنتهی) درختی است در آسمان ششم و هفتم كه تمام علوم اولین و آخرین و تمام مرتبه های بلند نمیتوانند از او بلندتر بروند. حضرت رسول اكرم "صلی الله علیه وسلم" در سدره، جبرئیل علیه السلام را بصورت اصلی اش، با ششصد بال، دیدند. جبرائیل علیه السلام در آنجا باز ماند. از مكه به قدس شریف و یا تا به آسمان هفتم با (براق) برده شد.