در بیان ربوا و وعید ربوا خواران - ۴

(۱۸) وام ستاندن نان بعدد یا بوزن بقول امام اعظم رحمه الله ربوا بود و بقول ابویوسف بوزن شاید و بعدد نشاید و بقول امام محمد رحمه الله هم بوزن شاید (۱۹) و هم بعدد فروختن كنجد بروغن كنجد اگر روغن بیش ازان روغن ست كه از كنجد بیرون آید رواست روغن بروغن رود و زیاده بكنجاله اما اگر برابر آن روغن ست یا كمتر ازان روغن ست یا معلوم نیست این ربوا بود (۲۰) مغز جوز بروغن جوز همچنین زغیر با روغن همچنین انگور با عصیر همچنین ربوا بود گوسفند با پشم فروختن همچنین درخت خرما با خرما و زمین با كشت و گندم رسیده با گندم نارسیده همچنین كنیزک با پیرایه زرین همچنین لگام و اسطام و میان بند و شمشیر و كارد با بندهای زرین و نقره گین همچنین برنج با پوست ببرنج بی پوست فروختن ربوا بود (۲۱) فروختن چیزی بده دینار و بخرنده سپردن و باز خریدن بنه دینار پیش از قبض بها نزد علمای ما رحمهم الله ربوا بود (۲۲) فروختن چیزی تا حاله دو ماه باز اتفاق كردند كه پیش از حالی بدهد بدانكه چیزی كم كند ربوا بود (۲۳) دو تن اتفاق كردند كه یک جوال گندم این و یک جوال گندم آن آمیخته آرد كنند و آرد قسمت كنند ربوا بود (۲۴) اگر گفتند آرد تو و آرد من بیامیزیم و نان پزیم و نان قسمت كنیم ربوا بود (۲۵) مغز جوز با مغز جوز یا كنجد با كنجد آمیختن و روغن قسمت كردن ربوا بود (۲۶) ماده گاویست میان دو تن اتفاق كردند كه شیرهای وی یک روز این را بود و یک روز آن را بود ربوا بود