و چون آن كس كه مرتكب منكر شده سرباز زند و قبول نكند كافر گردد چون چنین باشد آنگاه واجب بود كه حق بچنان كس نرساند چنانكه اگر عسس و یا مجی و تمقاجی و یرغوجی و مثل این كسانرا اگر ازان كار باطل ایشان منع كنند غالب آنست كه ایشان قبول نخواهند كرد بلكه بایذای حق گوئی مشغول خواهند شد پس باید كه عرض خود نگاهدارد كه از حق رسانیدن بایشان فائده حاصل نمیشود بلكه فساد واقع میشود و ازین جاست كه علما نبشته اند كه اگر امر معروف و ناهی منكر داند كه از حق رسانیدن فائده حاصل خواهد شد و از وی قبول خواهند كرد یا دفع منكر خواهد شد واجب بود رسانیدن و اگر داند كه قبول نخواهند كرد واجب بود نارسانیدن.

در حدیث شریف فرموده شد كه: شش چیز در شش جای غریب (بیواره) است.

۱. مسجد جامع؛ در میان كسانی كه نماز نمی خوانند.

۲. مصحف (قرآن كریم)، در خانه هایی كه خوانده نمی شوند.

۳. عالم؛ در میان انسانهایی كه او را گوش نمیدهند.

۴. مرد صالح مسلمان؛ در دست زن بد خوی.

۵. زن صالح مسلمان؛ در دست مرد بدخوی.

۶. قرآن كریم؛ در حافظه حافظانی كه به امرهای آن اطاعت نمیكنند.