اندر بیان كردن مباح بحجت و كسب و كارهای أهل صلاح و زهد و ورع و تقوی و امثال این - ۳

و عبدالرحمن بن عوف از عشره مبشره بود پس درست شد كه نه زر و سیم است كه می زیان دارد بلكه دوستیء آنست و حب الشهوات است كه زیان كارست چون كسی را از وی نفع و ضرر نباشد و او را بمعبودی نگیرد اگر همه جهان ازان وی باشد زیان ندارد قیاس ازین دو چیز برگیر كه رسول صلی الله علیه وسلم می گوید یكی در ذم و یكی در مدح هر دو در باب بازرگانی میگوید (التَّاجِرُ الصَّدُوقُ الاَمِینُ مَعَ الصِّدیْقیْن والشُّهَدَاءِ یَوْمَ الْقِیَٰمَةِ) و در حق دیگر می فرمود (إِنَّ التُجَّارَ یُبعَثُونَ یَومَ الْقِیَٰمَةِ فُجَّارًا إِلَّا مَن بَرَّ واتَّقَی وَصَدَقَ) یک بازرگانرا می گوید كه او روز قیامت با صدیقان و شهیدان باشد و یكی دیگر را می گوید روز قیامت برخیزد بد كار و زیانكار پس درست شد كه عیب از چیز دیگر است دنیا خود در أصل ملعونست عذر او نمی خواهم كه خدای عز وجل فرموده اما عذر آن كسان میخواهم كه خدای عز وجل با ایشان چندان لطف و كرم و فضل كرده است كه این ملعون چون بدست ایشان رسید همه سبب رحمت و درجه گردد چنانكه خبر بدان ناطقست قال رسول الله صلی الله علیه وسلم (ایما جالب جلب طعاما الی ارض المسلمین بعد ان یكون الرخص والغلا عنده سواء فهو فی المجاهدین فی سبیل الله) ثم قرأ (وآخرون یضربون فی الارض یبتغون من فضل الله وآخرون یقاتلون فی سبیل الله) پارسی خبر چنین باشد كه رسول صلی الله علیه وسلم می گوید هیچ جلاب نبود كه او خواربار یا چهارپای كه مردمانرا بدان حاجت باشد از جای بزمین مردمان بَرَدْ یا بشهر ایشان برد پس ازانكه او را تنگ سال و فراخ سال یكی بود بدرستی كه همچنان كسی است كه در راه خدای تعالی شمشیر می زند و در غزا است پس این آیت برخواند (وَاٰخَرُونَ یَضْرِبُونَ فِی الْاَرْضِ یَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَاٰخَرُونَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ) هر كه عاقل و خردمند است خود داند كه چه می شنود یک خبر بشنو.