اندر بیان كردن مباح بحجت و كسب و كارهای أهل صلاح و زهد و ورع و تقوی و امثال این - ۶

پس دل در حجت با خلق نباید بست همه منافقان بحجت با خلق راست می كردند كه ایشان مومن اند ولیكن چون با خدای نه راست بود در كت اسفل باز آورد و جمله دنیا همه مباح است و مباح از دو بیرون نیست یا ترا باشد یا بر تو باشد فَرَجَ از دنیا طالب كنی كه حلال باشد و بحجت گیری همه مُزْد و ثواب باشد چنانكه خبر بدان ناطقست قال رسول الله صلی الله علیه وسلم (من طلب الدنیا حلالاً استعفافاً عن المسالة وتعطفاً علی عیاله وتلطفاً علی جاره لقی الله یوم القیمة وجهه كالقمر لیلة البدر) پارسی خبر چنین باشد كه رسول صلی الله علیه وسلم می فرماید هر كه دنیا طلب كند از حلال از بهر آن تا خود را از سوال كردن باز دارد و بر عیال خود مهربانی كند و همسایگانرا مردمی كند روز قیامت می آید روی او چون ماه شب چهارده می تابد و این حجت از وی خدای داند و بس و او از خویشتن نیز داند و هیچ كس دیگر نداند و هم در خبری می آید از رسول صلی الله علیه وسلم كه گفت (من طلب الدنیا حلالاً مفاخراً مكاثراً لقی الله یوم القیٰمة وهو علیه غضبان) پارسی خبر چنین باشد كه رسول صلی الله علیه وسلم می گوید هر كه دنیا طلب كند از حلال از بهر بسیاری مفاخرت را او روز قیامت با خدای رسد و خدای تعالی بر وی بخشم باشد پس این هر دو مرد همان یک كار كردند و هر دو حلال كوشیدند و لكن حجت یكی با خدای تعالی راست بود خدای از وی خشنود گشت و آن دیگری حجت نه راست داشت خدای تعالی بر وی خشم گرفت با خلق مساز كه هر چه با خلق سازی نه ساخته است و درجه مباح بحجت با درجه صدیقان مناسبت می دارد همچنانكه كسی از شهری بشهری خواهد رفت چون بدان شهر نزدیک رسد از دور كوشكهای آن و منظرهای آن می بیند خویشتن را ازان شهر شمارد اگر چه هنوز دران شهر نرسیده است مقام مباح بحجت همچنین است مقام مباح بحجت مقام سخت بلند و درجه بس عظیم است