پدر بزرگ او عبدالمطلب، نام (محمد) را بر او نهاد. در خوابش دیده بود كه نام او بر روی زمین گسترش خواهد یافت، هر كس او را مدح و ثناء خواهد كرد. محمد، بمعنای بسیار مدح شونده می باشد. آمدن جبرائیل علیه السلام برای اولین بار و پیغمبر بودن محمد علیه السلام را خبر دادنش، در حین هجرت بیرون شدن حضرت رسول از غاریكه در شهر مكه می باشد و پا نهادن آنحضرت به ده قباٴ مدینه منوره، بیرون آمدن پیغمبر ما از مدینه به عزم فتح مكه و نیز وفات رسول خدا، همه در روز دوشنبه بوقوع پیوسته است. هنگام تولدش دیده شد كه نافش بریده شده و ختنه شده است. هنگامیكه به روی زمین شرف فرما شد، انگشت شهادتش را بلند كرد و سجده نمود. گهواره او را فرشتگان می جنباند. در گهواره آغاز به تكلم نمود.

خصومت اندر مال كه اندر پیش قاضی رود یا جای دیگر، و آفت این عظیم است؛ و رسول می گوید- علیه السلام-: «هر كه بی علم با كسی خصومت كند، اندر سخط حق تعالی بود تا آنگاه كه خاموش شود»؛ و گفته اند كه: هیچ چیز نیست كه دل پراگنده كند و لذت عیش ببرد و مروت دین را ببرد چنانكه خصومت اندر مال؛ و گفته اند كه: هیچ متورع خصومت نكرده است اندر مال بدانكه بی زیادت گفتن خصومت بسر نرود، و ورع زیادتی نگوید، و اگر هیچ چیز نبود باری با خصم سخن. خوش نتواند گفتن، و فضل سخن خوش گفتن بسیارست، پس هر كس را خصومتی بود، اگر تواند مهم باشد دست بداشتن، و اگر نتواند جز راست نگوید و قصد رنجانیدن نكند و سخن درشت نگوید و زیادت نگوید: كه همه هلاک دین بود.