ذكر امیرالمومنین عمر بن الخطاب رضی الله عنه - ۱
رسول صلی الله علیه وسلم فرموده است كه در امم سالفه جمعی محدثین میبودند یعنی كه خدای تعالی با ایشان سخن میگفت و اگر درین امّت همچنان كسی باشد عمر بن الخطاب رضی الله عنه است و موید این معنی است آنكه عبدالله بن عمر رضی الله عنهما گفته است كه در هر امری كه اصحاب میگفتند حكم الهی موافق سخن عمر رضی الله عنه نازل شد ابوهریره رضی الله عنه گوید كه از رسول صلی الله علیه وسلم شنیدم كه میگفت در خواب دیدم كه دلوی در چاهی انداخته بودند بان دلو ازان چاه آب كشیدم چندانكه خدای تعالی خواسته بود بعد ازان ابن ابی قحافه بر گرفت و یک دو دلو كشید و در كشیدن وی ضعفی بود خدای تعالی بر وی رحمت كناد بعد ازان ابن خطاب گرفت و من هرگز چون وی در كشیدن آب مردی قوی ندیدم تا همه حوضها را پر آب ساخت و همه مردمانرا سیراب گردانید و این ماول بخلافت است و فضایل وی بسیار است و خوارقی كه بر وی گذشته بیشمار
و ازانجمله آنست كه روز آدینه در میانه آنكه بمنبر بر آمده بود و خطبه میخواند ترک خطبه كرد و دو بار یا سه بار گفت یا ساریة الجبل و باز بخطبه مشغول شد و تمام ساخت مردمان گفتند همانا كه عمر بن الخطاب رضی الله عنه دیوانه شده است عبدالرحمن بن عوف رضی الله عنه بعد از نماز بر وی در آمد و گفت ای عمر چه بود ترا كه در میان خطبه آن سخن گفتی و زبان مردم را بر خود دراز كردی گفت دران وقت دیدم كه ساریه و قوم وی نزدیک كوهی با كافران محاربه میكنند و كافران از پیش و پس ایشان در می آیند چون آنرا دیدم بیطاقت شدم و آن سخن گفتم تا پشت بكوه باز نهند و از شر كافران باز رهند و گویند كه از مدینه تا لشكرگاه ساریه یكماهه راه بود