كه حق تعالی میگوید: «فخلف من بعدهم خلف ورثو الكتاب یاخذون عرض هذا الادنی ویقولون سیغفرلنا» مذمت كرد كسانی را كه پس از انبیا علم بایشان رسید ولكن بدنیا مشغول شدند و گفتند چشم داریم كه خدای تعالی بر ما رحمت كند.

بدانكه خوف از مقامات بزرگست؛ و فضیلت وی در خور اسباب و ثمرات ویست: اما سبب وی علم و معرفتست- چنانكه شرح كرده آید- و برای این گفت حق تعالی: «انها یخشی الله من عباده العلما» [از خدا دانشمندان بندگانش میترسند] و رسول- صلوات الله علیه- گفت: «راس الحكمة مخافة الله» [سرحكمت و دانائی ترس از خداست]، و اما ثمرات وی عفتست و ورع و تقوی، و این همه تخم سعادتست: كه بی ترک شهوات و صبر ازان راه آخرت نتوان یافت، و هیچ چیز شهوت را چنان نسوزد كه خوف، و برای اینست كه حق تعالی خایفان را هدی و رحمت و علم و رضوان [رضایت- خرسندی] جمع كرد در سه آیت و گفت: «هدی ورحمة للذین هم لربهم یرهبون- وانما یخشی الله من عباده العلماء- رضی الله عنهم ورضوا عنه ذلك لمن خشی ربه»، و تقوی كه ثمرت خوف است حق تعالی با خود اضافت كرد و گفت: «ولكن یناله التقوی منكم» [پرهیزگاری شما در آن (قربانی كردن) نصیب خداست. (در سوره حج است كه وقتی قربانی كنید گوشت و خون آن بخدا نمیرسد، بلكه پرهیزگاری قربانی كننده بخدا میرسد)].