و درجات خوف متفاوت بود: اگر از شهوات باز دارد نام وی عفت بود، و اگر از هر حرام باز دارد نام وی ورع بود؛ و اگر از شبهات باز دارد ویا از حلال بازدارد كه از وی بیم حرام بود نام وی تقوی بود، و اگر از هر چه جز زاد راهست باز دارد نام وی صدق بود و نام آنكس صدیق بود، و عفت و ورع در زیر تقوی آید، و این همه در زیر صدق آید. خوف بحقیقت این باشد، اما آنكه اشكی فرود آورد و بسترد. و گوید: لا حول ولا قوة الا بالله العلی العظیم و با سر غفلت شود اینرا تنگ دلی زنان گویند، این خوف نباشد كه هر كه از چیزی ترسد ازان بگریزد، و كسی چیزی در آستین دارد و نگاه كند ماری باشد، ممكن نبود كه بر لا حول ولا قوة الا بالله اقتصار كند، بلكه بیندازد. و ذوالنون را گفتند: بنده خایف كه باشد؟ گفت: آنكه خویشتن را بیمار میبیند كه از همه شهوات حذر میكند از بیم مرگ.

از شاگردان امامان این چهار مذهب، دو شاگرد در نشر معلومات ایمان خیلی بالا رفتند. به اینگونه در اعتقاد و در ایمان دو مذهب بمیان آمد. ایمان صحیح كه به قرآن كریم و به حدیث شریف موافق است تنها ایمانیست كه این دو، خبر داده اند. معلومات ایمان اهل سنت، كه فرقه ناجیه میباشد از طرف این دو، به روی زمین نشر گردیده است. یكی از اینها ابوالحسن اشعری "رحمة الله تعالی" بوده كه در سال (۲۶۶) هجرت در بصره تولد و در سال ۳۳۰ (۹۴۱ میلادی) در بغداد وفات یافته است. دوم ایشان، ابو منصور ماتریدی "رحمة الله تعالی علیه" بوده و در سال ۳۳۳ (۹۴۴ میلادی) در سمرقند وفات یافته است. هر مسلمان در اعتقاد باید به یكی از این دو امام بزرگ تابع شود.