در ثواب نفقات و صدقات - ۲
در صحیح مسلم می آید بروایت جابر (رضی الله عنه) كه ابو مذكور انصاری رضی الله عنه غلامی داشت نام او یعقوب او را مدبر كرد رسول صلی الله علیه وسلم او را فرمود كه ابتدا كن بصدقه دادن بنفس خود یعنی اول بر نفس خود صدقه كن اگر از تو زیادت آید چیزی بر اهل خود صدقه كن و اگر از اهل تو زیادت آید بر قرابت خود صدقه كن و اگر از قرابت تو زیادت آید فهكذا و هكذا یعنی عطا ده از جمیع جهات
در صحیحین ست كه رسول علیه السلام فرمود ابدا بمن تعول یعنی ابتدا كن در صدقه دادن بكسانی كه گرداگرد تو اند در صحاح مصابیح و ترغیب حمیدی می آید بروایت عدی بن حاتم از رسول علیه السلام كه فرمود اتقو النار ولو بشق تمرة فان لم تجدوا فبكلمة طیبة یعنی بپرهیزید از آتش دوزخ و اگرچه نیمه خرما باشد پس اگر نیابید بسخن خوش از درویش عذرخواهی كنید كه آن نیز بجای صدقه است و نیز در ترغیب حمیدی می آید كه علی بن حسین (رضی الله عنه) در شب نان بر پشت خود میگرفت و بر مساكین صدقه میكرد در تاریكی شب و میگفت بدرستیكه صدقه در ظلمت شب خشم خداوند را میبرد و زید بن اسلم (رحمة الله علیه) روایت میكند از پدر خود و پدر وی از رسول علیه السلام فرمود كه كردن نیكیها در میبندد درهای بدیها را و صله رحم عمر را زیادت میكند و صدقه پنهان غضب خداوند را میبرد و این حدیث نیز در ترغیب حمیدی است در حسان مصابیح می آید كه رسول صلی الله علیه وسلم فرمود صدقه دفع میكند مرگ كه در وی آثار رحمت نبود