و هم امام مستغفری رحمة الله علیه آورده است از علی بن زید رضی الله عنهما كه وی گفته است كه سعید بن مسیب رحمة الله تعالی علیه مرا گفت كه كسی بفرست كه فلان شخص را به بیند گفتم تو حال وی را بگوی گفت نه كسی را بفرست فرستادم سعید بن مسیب رحمة الله تعالی گفت آن شخص بعضی از اصحاب رسول را دشنام میداد بر روی وی ریشی پیدا شد و همه وی را بگرفت و سیاه گشت

و هم امام مستغفری رحمه الله از مردی صالح كه وی گفته است شخصی بود از كوفه كه ابوبكر و عمر را رضی الله عنهما ناسزا میگفت با ما هم سفر شد هر چند وی را نصیحت كردیم نشنید گفتیم از ما جدا شو جدا شد در وقت مراجعت غلام وی را دیدیم گفتیم كه خواجه خود را بگوی كه با ما مراجعت كند گفت خواجه مرا عجب واقعه پیش آمده است دو دست وی چون دو دست خوک شده است پیش وی رفتیم و گفتیم با ما مراجعت كن گفت مرا حادثه عظیم افتاده است دو دست خود را از آستین بیرون كرد چون دو دست خوک پس با ما همراه شد تا بجائی رسیدیم كه آنجا خوكان بسیار بودند خود را از مركب بینداخت و صورت خوک گرفت و با خوكان پیوست چنانكه وی را ازیشان باز نشناختیم متاع و غلام وی را بكوفه آوردیم.

جمره، افزایش گرما، به فاصله های هفت روزه میباشد كه، در هنگام نزدیک آمدن بهار ابتدا در هوا، بعد در آب و در نهایت در خاک بمیان می آید. جمره بمعنی قطعه سوخته ذغال، بمعنی گدازه (اخگر) می باشد. افتادن جمره ها نظر به روزهای قاسم انجام میگیرد. جمره اول، به هوا، در یكصد و پنجمین روز قاسم (در ۲۰ فبروری [فوریه])، جمره دوم، به آب، در یكصد و دوازدهمین روز (در ۲۷ فوریه- فبروری)، جمره سوم، به خاک، در یكصد و نوزدهمین روز (در ۵ مارس [مارچ]) می افتد. امروز یكصد و پنجمین روز قاسم، یعنی روزی است كه اولین جمره به هوا می افتد. جمره ها، مژده دهنده شروع به گرمی گراییدن هوا و پشت سر گذاشتن روزهای سرمای زمستان می باشد.