در بیان شناختن قبله نزدیک امام شافعی قبله میان مشرق و مغرب است و نزدیک علمای ما قبله میان دو مغرب است یكی مغرب تابستان و دیگر مغرب زمستان در اوّل تابستان آفتاب بر طرف چپ كعبه فرو میرود و در اوّل زمستان آفتاب بر طرف راست كعبه فرو میرود پس در میان این دو مغرب هر جای كه روی فرا كند روا باشد امّا مستحب آنست كه چهار دانک بر دست راست خود بگذارد و میان این چهار دانک و دو دانک روی فرا كند كه روی سوی قبله كرده باشد و مهندسان حساب كرده اند و گفته اند محراب شافعی مذهبان هزار فرسنگ در طرف چپ كعبه است و در (صلوة مسعودی) آورده كه حنفی مذهب را در محراب شافعی مذهبان نشاید نماز گزاردن و در (ملتقط) [مولف (فتاوای ملتقط) ناصر الدین محمد سمرقندی توفی سنة ۵۵۶ ه. [۱۱۶۰م.]] آورده كه قبله در میان دو مغرب است یكی مغرب زمستان و دیگر مغرب تابستان اگر چنان گزارد كه روی او از میان این دو مغرب بیرون نباشد نماز او روا باشد و قبله اهل هند میان حجر الاسود و ركن یمانی است و بعضی از عارفان گفته اند كه قبله ما كعبه است و قبله اهل آسمانها بیت المعمور است و قبله حاملان كرسی است و مراد همه طلب رضای خدای تعالی است

بشیخ بایزید در تعبیر وقائع وی و بیان آنكه لوازم بشریت از ظاهر نمیرود و فضائل استغفار. بعد الحمد وصلوة و تبلیغ الدعوات میرساند مكتوب مرغوب رسیده سبب مسرت گردید چند واقعه كه دیده اند و مندرج ساخته مطالعه نمود واقعه اولی بسیار روشن است و مبشر است امامت این قسم عزیزان مرتبه علی است (...وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَقینَ اِمَامَاً* الفرقان:۷۴)