جمال الٰهی را كه از فهم دور و از چوكات بیان خارج است، چنانچه در آخرت دیده خواهد شد، بی زمان و بی مكان دید. با الله تعالی بدون صوت و حرف گفتگو كرد. الله تعالی را تسبیح، حمد و ثنا نمود. به شرف و اكرامات مظهر گردید.

 پنجاه نماز را بر او و امت او فرض نمودند و با اشاره حضرت موسی علیه السلام برای تخفیف آنها عروج و نزول نمود و آنها را به پنج فرض رسانید. بعد از این مسافرت طولانی و بعد از آنكه غرایب فراوان را دید و شنید با هزاران خلعت و تشریف و تكریم، بخوابگاه خود عودت فرمود و خوابگاهش هنوز گرم بود.

بحقائق و معارف آگاه شیخ عبدالاحد برادرزاده حضرت ایشان سلَّمه الله تعالی در آنكه فیض از مبدأ فیّاض دائمی ست اگر كمی و نقصان ست از اینجا نب ست. الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلَامٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ الَّذِينَ اصْطَفَىٰ مكتوب مرغوب رسیده مسرّت بخش گردید بعافیت و جمعیّت باشند و بر طریقه مرضیّه مستقیم بوند و احبّه دور افتاده را بدعا یاد آرند و احبَّه را نیز از خود غافل ندانند و فارغ نفهمند.

مصرع: فراغت از تو میسر نمی شود ما را

از مبدأ فیض تعطیل نیست همواره در كارست بحسب استعدادات و قابلیّات اگر قبض و تعطیل است منشا آن قابل ست نه مفیض چهره معشوق در مزایای متقابله او باندازه صفا و نورانیت آئینه هر وقت منعكس و نمایان است آئینه كه زنگار دارد پذیرای صورت نیست كمی و نقصان از جانب آئینه است نه از جانب صورت اشارت بسیر مركزی خود نموده بودند مطالعه آن خوشوقت ساخت حق سبحانه از كمالات و خصائص آن بهره تام عطا فرماید (...اِنَّ رَبّی قَریبٌ مُجیبٌ * هود:۶۱) والسلام اوّلاً وآخراً.