در فضیلت شهر رمضان و بیان مزد و ثواب روزه داران در وی - ۱
در ترغیب حافظ عبدالعظیم میارد از امام حلیمی كه مقدم ست بر امام غزالی كه تصفید شیاطین در ماه رمضان احتمال ایام دارد خاصه و از شیاطین مسترقه سمع مراد باشد بدلیل آنكه ماه رمضان وقت نزول قرآنست باسمان دنیا وكانت الحراسة قد وقعت بالشهب قوله تعالی وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ پس زیادت گردانیدند تصفید را در ماه رمضان از برای مبالغه در حفظ و میشاید كه ایام و لیالی هر دو مراد باشد و معنی آن بود والله اعلم كه شیاطین را دست نیست بر فساد مسلمانان در ماه رمضان آنچنانكه در غیر ماه رمضان است از برای اشتغال مسلمانان در وی بصیام كه قمع شهوات ست و بتلاوت قرآن در كتاب ترغیب حافظ عبدالعظیم منذری قدسی میاید این حدیث ابوهریره رضی الله عنه از رسول صلی الله علیه وسلم كه چون شب اول رمضان شود حق تعالی نظر كند برحمت بسوی بندگان خود و چون خداوند نظر رحمت كند به بنده هرگز او را عذاب نكند و در هر روز از روزهای ماه رمضان حق تعالی هزار هزار عاصی را از آتش دوزخ آزاد گرداند چون شب بست ونهم رمضان شود آن مقدار كه در همه ماه رمضان آمرزیده است و آزاد گردانیده دران شب آزاد گرداند چون شب عید فطر شود ملائكه در اضطراب آیند و تجلی كند جلیل جبـّار بنور خود بانكه حضرت او را وصف نتوانند كرد واصفان حق تعالی خطاب كند مر فرشتگان را در بامداد عید كه مسلمانان در مصلای عید باشند كه ای ملائكه چیست مزد اجیر چون كار خود تمام كند ملائكه گویند خداوندا آنكه مزد او را بتمام بدهند فرمان شود كه ای فرشتگان گواه باشید كه من كه خداوندم ایشان را بیامرزیدم