در فضیلت شهر رمضان و بیان مزد و ثواب روزه داران در وی - ۵
خطا بی تفسیر ایمانا و احتسابا بان كرده كه تصدیق كند فرضیت روزه را و رغبت كند در ثواب وی از برای پاكی نفس خود را و غیر كاره باشد مر روزه یعنی درازی روز و گرانی روزه را كاه نباشد بلكه غنیمت شمرد طول ایام را از برای بزرگی ثواب امام محیی السنه در شرح السنه میارد كه قوله واحْتِساباً أَي طلَباً لوجهِ اللّهِ تعالى و ثوابه یقال یا فلانه یحتسب الاخبار و یتحسّبها ای یطلبها پس احتساب بمعنی طلب باشد در ریاض الصایمین میارد بروایت ابوسعید خدری رضی الله عنه از رسول صلی الله علیه وسلم كه فرمود هر كس در ماه رمضان روزه دارد و بشناسد حدود ویرا و نگاهدارد و آنچه میسزد كه نگاهدارند آنرا آمرزیده شود گناهان گذشته وی و این حدیث بهمین عبارت در كتاب ابن خزیمه و ابوبكر بیهقی و كتاب ترغیب آمده است و نیز حافظ جلیل ابوبكر بیهقی در كتاب خود و حافظ عبدالعظیم در كتاب خود میارند بروایت جابر بن عبدالله از رسول صلی الله علیه وسلم كه فرمود عطا داده شد بامت من در ماه رمضان پنج كرامت كه عطا ندادند هیچ پیغمبری را پیش از من یكی آنكه چون شب اول رمضان شود خداوند عزوجل نظر رحمت كند به بندگان خود و هر بنده كه خداوند عزوجل باو نظر رحمت كند هرگز او را عذاب نكند دویم آنكه بوی دهان روزه داران وقتی كه شب میگذارند اطیب ست بنزدیک خداوند از بوی مشک سیم آنكه ملائكه روزها و شبهای ماه رمضان از برای ایشان آمرزش میخواهند چهارم آنكه امر كند حضرت پروردگار مر بهشت را كه ای بهشت آماده و آراسته باش از برای بندگان من كه زود باشد كه ایشان را از رنج و محنت دنیا برهانم و مدار كرامت خود برسانم پنجم آنكه چون روز آخر ماه رمضان شود بیامرزد خداوند عزوجل جمیع امت مرا كه روزهٔ ماه رمضان داشته باشند مردی از میان یاران گفت كه یا رسول الله (صلی الله علیه وسلم) آن شب قدر باشد