در اجر كسانی كه بر مذهب سنت و جماعت باشند - ۴

 و هر كس روزی خود بخورد حلال یا حرام و صورت نه بندد كه كسی روزی خود نخورد یا روزی غیر خورد و خداوند گمراه كند آنرا كه خواهد و راه نماید آنرا كه خواهد و صلاح بندگان بر خداوند واجب نیست و عذاب گور همه كافران را و بعضی مومنان عاصی را حق ست و براحت داشتن و نعمت دادن مطیعانرا حق ست و سوال منكر و نكیر حق ست و زنده كردن آدمیان و همه مردگان بقیامت آنچه كرده اند و حساب و وزن اعمال و نامه خواندن و كوثر و بهشت و دوزخ و صراط همه حق ست و بهشت و دوزخ هر دو موجود و مخلوق اند و هرگز فانی نشوند و اهل هر دو در جاوید باشند نه بمیرند و نه بیرون آیند و گناه كبیره بنده را از ایمان بیرون نیارد و خداوند تعالی مشرک را نیامرزد، قوله تعالی: إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ، و روا بود عذاب كردن از صغیره و عفو كردن از كبیره چون بنده گناه را حلال ندارد و حلال گناه كفرست و شفاعت پیغمبران حق ست و مومنان جاوید در دوزخ نمانند و معراج مصطفی صلی الله علیه وسلم در بیداری بدل و جان و تن حق ست و كرامت هر ولی در هر امت معجزه آن پیغمبرست و گواهی دهند آن ده یار رسول را علیه السلام ببهشت كه رسول علیه السلام گواهی داده بدرآمدن ایشان بهشت كه بعد از انبیا خلاصه ایشانند یعنی ابوبكر صدیق (رضی الله عنه) و عمر (رضی الله عنه) و عثمان (رضی الله عنه) و علی (رضی الله عنه) و طلحه (رضی الله عنه) و زبیر (رضی الله عنه) و عبدالرحمن عوف (رضی الله عنه) و ابوعبیده جراح (رضی الله عنه) و سعدبن ابی وقاص (رضی الله عنه) و سعید بن زید (رضی الله عنه) رضوان الله تعالی علیهم اجمعین * * رباعی:

آنها كه بشارت بهشت آمد شان * بوبكر و عمر بود علی و عثمان *

پس سعد و سعید و زبیر و طلحه * آنگاه ابوعبیده عبدالرحمن *