سلطان عبدالحمید خان ثانی - ۱

سلطان عبدالحمید در سن یازده سالگی مادرش را از دست داده، تحت تربیت افندی خانم چهارم، پرستو سلطان كه مادر معنوی وی است، بزرگ شد. آموزش خیلی خوبی دید. عربی، فارسی، ادبیات عثمانی و دیگر علوم اسلامی را نیز آموخت. سلطان، از سبب تقوی و دیندار بودنش در بین مردم، به عنوان ولی الله شناخته می شد. عبدالحمید خان كه در تاریخ ۳۱ آگست ۱۸۷۶ به تخت عثمانی نشست، با وجود همه كوششهای دشمنان داخلی و خارجی، تا تاریخ ۲۷ اپریل (آوریل) ۱۹۰۹ به مدت ۳۳ سال توانست در تخت عثمانی بنشیند. این سلطان كه در ۱۰ فبروری (فوریه) ۱۹۱۸ در استانبول وفات یافته است، در آرامگاه سلطان محمود ثانی كه برای پدر كلانش (پدر بزرگش) در "دیوان یولو" ساخته شده بود به خاک سپرده شد.

سلطان عبدالحمید دارای حافظه ای بسیار قوی بود و پادشاهی فعال و پركار بود. هر روز ۱۵ الی ۱۶ ساعت بطور منظم كار میكرد. در جوانی؛ ورزش هایی مانند اسب سواری، شنا وری، تیر اندازی، كشتی گیری را انجام داد. به كارهای مطبعه و نشریات علاقه زیادی داشت.

عبدالحمید خان كه اردوی عثمانی را تجدید و مدرنیزه كرده بود، كارهای بسیار بزرگ مانند راه آهن حجاز را با موفقیت تمام به پایان رسانیده است. ایستگاه های قطار سركه جی و حیدر پاشا (در شهر استانبول) نیز از مهمترین ساختمانهایی می باشد كه از طرف عبدالحمید خان ساخته شده است.