در بیان آداب رفتن بمسجد - ۱

 در (شرعة الاسلام) [مولف (شرعة الاسلام) امام زاده محمد بن ابی بكر توفی سنة ۵۷۳ ه. ]۱۱۷۷ م.] فی بخاری]  و در (حقایق) آورده كه چون بنده مومن پای از خانه خود بیرون نهد بگوید (بِسْمِ اللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَی اللَّهِ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلعَلِیِّ العَظیمِ) رسول _ فرمود كه هر كه پای از خانه خود بیرون نهد و این كلماترا بگوید سه فریشته او را بشارت دهند یكی گوید كه همه كارهای تو راست كردند و دیگری گوید كه ترا از همه بلاها نگاه داشتند و دیگری گوید كه ترا راه راست نمودند و چون در راه مسجد میرود باید كه شتاب نكند و ندود و آهسته رود و سنّت نگاه دارد اگر چه تكبیر گفته باشند و رسول _ فرمود كه در راه مسجد مدوید آنچه دریابید بگزارید و آنچه درنیابید تنها بگزارید و رسول _ فرمود كه هر كس كه در مسجد درآید و مردمان نماز گزارده باشد و او غمگین شود همه را مزد یكباره دهند و او را مزد دوباره دهند یكی از برای طلب جماعت و دیگری از برای غمی كه بر دل وی نشسته باشد از برای فوت شدن جماعت و رسول _ فرمود كه هر كه بمسجدی رود از برای خدای تعالی بهر كامی كه بر گیرد و می نهد یكساله طاعت ویرا بنویسند و اگر دران مسجد سخن عملی خوانند بدان نیت رود كه مسئله علمی بشنود بهر كامی كه میرود او را هزار ساله طاعت بنویسند و در (ملتقط) آورده كه اگر در محلتی دو مسجد باشد بمسجدی رود كه بخانه وی نزدیكتر باشد اولیتر باشد و اگر هر دو برابر باشد هر مسجدی كه قدیم تر باشد اگر آن هر دو قدیمی باشد اگر این مرد عالم باشد بدان مسجد رود كه جماعتی كمتر باشند تا بسبب او جماعت زیادت شود و این فاضلتر بود