در بیان آداب رفتن بمسجد - ۲

و اگر در مسجدی كه همسایه اوست نماز جماعت گزارده باشند و در مسجدی كه همسایه نیست تكبیر میگویند فاضلتر آن باشد كه در مسجد همسایه نماز بگزارد از برای آنكه آن مسجد را بر وی حقی است و این در (فتاوای مسعودی) است و رسول _ فرمود كه نماز نیست همسایه مسجد را مگر در مسجد و درین مسئله علما را اختلافست بعضی میگویند كه بدان مسجد رود كه قامت میگویند و جماعت بگزارد و بعضی گفته اند كه اگر بمسجدی كه در همسایه اوست درنیامد مسجد دور كه قامت میگویند و به جماعت بگزارد و اگر در مسجد درآمده باشد بیرون نرود و نماز تنها بگزارد و بعضی گفته اند كه بدان مسجد رود كه به جماعت میگزارند اگر چه كه در مسجد همسایه درآمده باشد و بعضی گفته اند كه اگر در مسجد همسایه درآمده باشد و هنوز تحیّت مسجد نگزارده باشد بیرون آید و در مسجد دیگر رود از برای نماز جماعت و اگر تحیّت مسجد گزارده باشد بیرون نیاید و هم دران مسجد نماز بگزارد و در (متفق) آورده كه اگر معلوم شود كه در مسجد همسایه نماز گزارده اند باید كه با اهل خود در خانه بجماعت بگزارد و در (محیط) آورده اگر در مسجد مردی درآمد و نماز جماعت گزارده اند نماز تنها بگزارد و باید كه بانگ نماز و قامت بگوید و اگر جماعت گزارد مكروه باشد نزدیک علمای ما از برای آنكه جماعت اندک میشود و هم در (محیط) آورده كه این حكم مسجدیست كه در كوچه ایست كه راه گذر مردمان نباشد و مسجد معیّن اهل محلّه باشد اما اگر مسجدی باشد كه براه گذر مردان باشد و آنرا قومی معیّن نباشد قوم قوم میایند و جماعت میگزارند مكروه نباشد