در بیان آداب رفتن بمسجد - ۳

و در (صلوة مسعودی) میارد كه اگر مسلمانی در ملک خود مسجدی سازد و محراب راست كند هر چند كه دران مسجد نماز جماعت گزارند تا دران مسجد از كوچه نكنند حكم مسجد نگیرد اگر جنب و حایض و نفاس دار درآیند روا باشد و بزه كار نشوند و در (حقایق) آورده كه چون در راه مسجد میرود باید كه بخواند (بِسْمِ اللّه الَّذِی خَلَقَنِی فَهُوَ یَهْدِینِ وَالَّذِی هُوَ یُطْعِمُنِی وَیَسْقِینِ وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ وَالَّذِی یُمِیتُنِی ثُمَّ یُحْیِینِ وَالَّذِی أَطْمَعُ أَنْ یَغْفِرَ لِی خَطِیئَتِی یَوْمَ الدِّین رَبِّ هَبْ لِی حُكْماً وَأَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ وَاجْعَلْ لِی لِسانَ صِدْقٍ فِی الْاخِرِینَ وَاجْعَلْنِی مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِیمِ وَاغْفِرْ لِاَبِی إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّینَ وَلَا تُخْزِنِی یَوْمَ یُبْعَثُونَ یَوْمَ لَا یَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَی اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی وَلِوَالِدَیَّ وَارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّیَانِی صَغِیراً) از برای آنكه رسول الله _ فرمود كه هر كه این آیتها را بخواند در راه مسجد هر دعایی كه كند مستجاب شود و راهی كه دشوار بود بر وی آسان گردد و حضرت الله سبحانه وتعالی او را خوردنی و آشامیدنی كرامت كند و از بیماریها شفا یابد و گناهان ویرا بیامرزد و حكمت در دل وی بنهد و او را از جمله نیک مردان گرداند و از بهشت محروم نكند و مادر و پدر ویرا بیامرزد و بر سر جمع او را رسوا نكند و در (عوارف) [مولف (عوارف المعارف) شهاب الدین سهروردی توفی سنة ۶۳۲ ه. [۱۲۳۴ م.] فی بغداد] آورده كه چون از خانه بیرون آید كه بمسجد خواهد رفت بگوید (رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّی مِن لَّدُنکَ سُلْطَانًا نَّصِیرًا) و چون در راه مسجد رود بگوید (اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْاَلُكَ بِحَقِّ السَّائِلِینَ وَبِحَقِّ مَمْشَایَ هَذَا اِلَیكَ لَمْ أَخْرُجْ أَشَرًا وَلَا بَطَرًا وَلَا سُمْعَةً وَلَا رِیَاءِ خَرَجْتُ اتِّقَاءَ سُخْطِكَ وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِكَ أَسْاَلُكَ أَنْ تُنْقِذَنِیَ مِنْ النَّارِ وَأَنْ تَغْفِرَ لِی ذُنُوبِی إِنَّهُ لَا یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ)