در بیان قربانی - ۲

اما بقول امام شافعی رحمة الله علیه قربانی سنت ست نه واجب در واقعات میگوید اگر در شتر كمتر از هفت تن شریک شوند جایز باشد و صحیح این ست اما قربانی از سه جنس روا بود از گوسفند و گاو و شتر و بز را حكم گوسفندست و گاومیش همچو گاو است كه وَالْجَوَامِیسُ وَالْبَقَرُ سواء اما از جنس دیگر روا نباشد چون اسپ و حمار وحشی و مرغ و غیر آن در كتاب الاضاحی آورده است كه اگر هفت تن در گاوی یا شتری شریک شدند و نیت هر یک قربانی دیگر بود اول قربانی دویم نذر سیم عقیقه چهارم قربانی از برای مرده پنجم جزای صید ششم هدی هفتم تطوع از هفت جایز باشد نزد علمای ما رحمهم الله اما اگر نیت یكی گوشت بود یا او را هیچ نیت نبود از هیچ یک درست نبود در هدایه میگوید از برای قربانی گوسفند یک ساله باید و گاو دو ساله و شتر پنج ساله و ازین كمتر قربانی را نشاید الاّ آنكه اگر گوسفند میشینه باشد كه اكثر سال بر وی گذشته باشد و فربه و بالیده بود چنانكه اگر او را در میان گوسفند یک ساله رانند بیننده از دور فرق نتواند كرد قربان كردن وی جایز باشد امام زعفرانی رحمة الله علیه میگوید جذع گوسفند هفت ماه است اما از شتر و دراز دنبال ماده اولٰی تر است از برای قربانی و از گوسفند نر اولٰی تر است اما بز از یک ساله كمتر قربانی را نشاید و وقت قربان كردن از صبح روز عید ست تا سه روز و افضل روز اول ست اما اهل شهرها را روا نباشد كه پیش از نماز عید قربان كنند كه رسول علیه السلام فرمود مَنْ ضَحَّى قَبْلَ الصَّلَاةِ فَلْیُعِدْ ذبیحته اما اهل شهر اگر خواهند كه پیش از نماز قربانی كنند آن ذبیحه را از شهر بیرون برد آنگاه قربان كند روا باشد و این روایت در كافی است اما اهل دیهها را بعد از صبح روز عید قربان كردن جایز باشد زیرا كه در دیهها عید و جمعه نیست